BROŃ CELE DOSTĘPU
 

 

Określenie celów dostępu do broni.

W art. 10 ust. 3 ustawy o broni i amunicji określono cele, w jakich może być wydane pozwolenie na broń. Należą do nich:

 

  • Ochrona osobista lub ochrona bezpieczeństwa innych osób oraz mienia.
  • Cele łowieckie.
  • Cele sportowe.
  • Kolekcjonerskie
  • Pamiątkowe.
  • Szkoleniowe.

Właściwy organ Policji może - w pozwoleniu na broń – ograniczyć lub wykluczyć prawo jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni.

Ustawa wyraźnie określa /art. 12 ust. 1/, że pozwolenie na broń jest decyzją administracyjną wydawaną przez właściwy organ Policji. Oznacza to, że postępowanie w przedmiocie uzyskania uprawnienia do posiadania broni /pozwolenie na broń/ podlega przepisom Kodeksu postępowania administracyjnego. W decyzji wydanej na jego podstawie zostają określone:

 

  • cel wydania pozwolenia /np. ochrona osób, łowiectwo itd./,
  • rodzaj broni,
  • liczbę egzemplarzy broni.

Od decyzji odmownej można się będzie odwoływać jak od każdej innej decyzji administracyjnej.

Przyjęto zasadę, że pozwolenie na broń ma charakter uprawnienia na czas nieokreślony /art. 9 ust. 4/.

Broń palną i amunicję do tej broni można posiadać na podstawie pozwolenia wydanego przez właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę zainteresowanego podmiotu komendanta wojewódzkiego Policji.

Pozwolenia na broń pneumatyczną oraz posiadanie narzędzi i urządzeń wymienionych w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy /broń biała w postaci ostrzy ukrytych w przedmiotach nie mających wyglądu broni, kastetów i nunczaków, pałek, pałek imitujących kije bejsbolowe, kusz, przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania za pomocą energii elektrycznej/ wydaje komendant powiatowy Policji.

Pozwolenia na broń nie wymaga się w przypadku:

 

  1. Posiadania broni palnej wytworzonej przed rokiem 1850.
  2. Gromadzenia broni w zbiorach muzealnych na podstawie odrębnych przepisów.
  3. Dysponowania bronią przez przedsiębiorców dokonujących obrotu bronią i amunicją na podstawie koncesji lub świadczących usługi rusznikarskie na podstawie odrębnych przepisów, o ile jest to związane bezpośrednio z prowadzeniem działalności gospodarczej.
  4. Używania broni w celach sportowych, szkoleniowych lub rekreacyjnych na strzelnicy działającej na podstawie zezwolenia właściwego organu.
  5. Posiadania broni alarmowej o kalibrze do 6 mm.
  6. Posiadania ręcznych miotaczy gazu obezwładniającego.
  7. Posiadania przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie nie przekraczającej 10 mA i energii nie przekraczającej 300 mJ.

Kryteria osobowe.

Zgodnie z treścią art. 15 pozwolenia na broń nie wydaje się osobom:

 

  1. Nie mającym ukończonych 21 lat.
  2. Z zaburzeniami psychicznymi, o których mowa w ustawie z dnia 19 sierpnia 1994 roku o ochronie zdrowia psychicznego, lub o znacznie ograniczonej sprawności psychofizycznej.
  3. Wykazującym istotne zaburzenia funkcjonowania psychologicznego.
  4. Uzależnionym od alkoholu lub substancji psychoaktywnych.
  5. Nie posiadających miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
  6. Co do których istnieje uzasadniona obawa, że mogą użyć broni w celach sprzecznych z interesem bezpieczeństwa lub porządku publicznego, w szczególności skazanym prawomocnym orzeczeniem sądu za przestępstwo z użyciem przemocy lub groźby bezprawnej albo wobec których toczy się postępowanie karne o popełnienie takiego przestępstwa.

W wyjątkowych przypadkach pozwolenia na broń do celów sportowych mogą otrzymać osoby, które ukończyły 18 lat, ale może to nastąpić jedynie na wniosek szkoły, organizacji sportowej bądź stowarzyszenia obronnego.

Osoba posiadająca pozwolenie na broń obowiązana jest raz na 5 lat przedstawić właściwemu organowi Policji aktualne orzeczenie lekarskie i psychologiczne. Osoba, która występuje z podaniem o wydanie pozwolenia na broń, jest obowiązana zdać egzamin przed komisja powołaną przez właściwy organ Policji ze znajomości przepisów dotyczących posiadania i używania danej broni oraz umiejętności posługiwania się tą bronią.

 

BROŃ OBIEKTOWA

Ważnym rozwiązaniem jest utrwalenie zawartej w ustawie o ochronie osób i mienia koncepcji rozszerzenia kręgu podmiotów mogących uzyskać świadectwa upoważniające do posiadania tzw. broni obiektowej. Art. 29 ustawy wymienia sześć takich podmiotów mogących uzyskać świadectwa upoważniające do posiadania tzw. broni obiektowej.

Pozwolenia na broń na okaziciela zwane "świadectwem broni” może być wydane:

 

  1. Przedsiębiorcom i jednostkom organizacyjnym, którzy na podstawie odrębnych przepisów powołali wewnętrzne służby ochrony, jeżeli broń jest niezbędna do wykonywania przez te służby.
  2. Przedsiębiorcom, którzy uzyskali koncesje na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia, jeżeli broń jest im niezbędna w zakresie i formach określonych w koncesji.
  3. Podmiotom prowadzącym strzelnicę.
  4. Szkołom, organizacjom sportowym i łowieckim, stowarzyszeniom obronnym w celu szkolenia i realizacji ćwiczeń strzeleckich lub innym placówkom oświatowym oraz organizatorom kursów, kształcącym w zawodzie pracownika ochrony.
  5. Podmiotom wykonującym zadania związane z realizacją filmów i innych przedsięwzięć artystycznych.
  6. Urzędom, instytucjom, zakładom, przedsiębiorcom i innym podmiotom, których pracownikom broń jest niezbędna do ochrony osobistej w związku z wykonywaniem przez nich obowiązków pracowniczych związanych ze szczególnym narażeniem na zamach przeciwko życiu lub zdrowiu.

Pracownicy zatrudnieni przez te podmioty, lecz nie posiadający licencji pracownika ochrony, mogą zostać dopuszczeni do broni obiektowej w czasie wykonywania zadań służbowych określonych w art. 29 ustawy, jeśli spełniają wymagane kryteria osobowe tj. zdali egzamin ze znajomości broni i praktycznych umiejętności posługiwania się nią oraz przeszli odpowiednie badania.

Osoby posiadające licencję pracownika ochrony mogą być de facto dopuszczone do dostępu do broni obiektowej. Licencja zawiera w sobie pozwolenie na broń, a jej uzyskanie oznacza, że licencjonowany pracownik ochrony spełnia warunki określone w art. 15 ust 1-5 oraz art. 16 ust 1 ustawy o broni i amunicji.

Dopuszczenie do posiadania broni obiektowej następuje w drodze decyzji administracyjnej.

W przełożeniu na język praktyki uregulowania ustawowe oznaczają, że właściwy organ Policji będzie wydawał pozwolenia na określona liczbę jednostek określonego rodzaju broni szefom firm świadczących usługi w dziedzinie ochrony osób i mienia. Broń będzie musiała być zaewidencjonowana i złożona w odpowiednim miejscu zabezpieczonym zgodnie z odrębnymi przepisami. Pracownicy ochrony będą ją otrzymywali tylko na czas pełnienia służby. Noszenie broni obiektowej przez pracowników po służbie będzie karane tak, jak jej nielegalne posiadanie. W obiektach podlegających obowiązkowej ochronie posiadanie na służbie broni innej niż obiektowa – na podstawie indywidualnych pozwoleń – będzie niedopuszczalne.

 

SKARGA DO PIP
 

W jaki sposób należy zgłosić do Państwowej Inspekcji Pracy skargę na naruszanie praw pracowniczych? 

Skargi dotyczące naruszania praw pracowniczych mogą być zgłaszane do Państwowej Inspekcji Pracy pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokołu.
Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2007r. Nr 89, poz. 589) inspektor pracy jest zobowiązany do nieujawniania informacji, że kontrola przeprowadzana jest w następstwie skargi, chyba że zgłaszający skargę wyrazi na to pisemną zgodę.
W przypadku zastrzeżeń co do postępowania inspektora pracy, można złożyć skargę do okręgowego inspektora pracy właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy.

Przycisk Facebook "Lubię to"
 
Reklama
 
 
Użycie broni palnej
 

Przez użycie broni palnej rozumie się oddanie strzału w kierunku osoby w celu jej obezwładnienia.
Pracownik ochrony zgodnie z §2 rozporządzenia przed użyciem broni palnej jest obowiązany:
•po okrzyku ,,Pracownik ochrony” wezwać osobę do zachowania zgodnego z prawem , a w szczególności do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narzędzia, odstąpienia od bezprawnych działań lub użycia przemocy,
•w razie niepodporządkowania się wezwaniom określonym powyżej, zagrozić użyciem broni palnej, okrzykiem ,,Stój bo strzelam”,
•oddać strzał ostrzegawczy w górę, jeżeli nie zagraża to życiu lub zdrowiu pracownika ochrony lub innej osoby, a czynności wcześniej opisane okażą się bezskuteczne.
W przypadku gdy wszelka zwłoka groziłaby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia pracownika ochrony lub innej osoby, nie jest on zobowiązany ani do zagrożenia użyciem broni palnej, ani też do oddania strzału ostrzegawczego.

 

=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=