NOWY REGULAMIN


Następujący tekst został przysłany na stronę przez niepodpisanego użytkownika.
(niestety zaginęłły polskie znaki- trudno i tak wiadomo o co chodzi)

Pozdrawiam i serdecznie dziękuję !!!




MINISTER OBRONY NARODOWEJ


D E C Y Z J A Nr /MON
MINISTRA OBRONY NARODOWEJ
z dnia 2007 r.

w sprawie wprowadzenia do u¿ytku w resorcie obrony narodowej
„Regulaminu oddzia³ów wart cywilnych”

Na podstawie § 2 pkt 14 rozporz±dzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1996 r.
w sprawie szczegó³owego zakresu dzia³ania Ministra Obrony Narodowej (Dz. U. Nr 94, poz. 426) w zwi±zku z § 9 ust. 2 rozporz±dzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 czerwca 1999 r. w sprawie wewnêtrznych s³u¿b ochrony dzia³aj±cych na terenach komórek i jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej (Dz. U. Nr 58, poz. 619 oraz z 2006 r. Nr 19, poz. 147) ustala siê, co nastêpuje:


1. Wprowadza siê do u¿ytku w resorcie obrony narodowej „Regulamin oddzia³ów wart cywilnych”, stanowi±cy za³±cznik do decyzji.
2. Traci moc decyzja Nr 208/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 listopada 2000 r.
w sprawie wprowadzenia do u¿ytku w resorcie obrony narodowej „Regulaminu oddzia³ów wart cywilnych” (Sygn. Szt. Gen. 1519/2000).
3. Decyzja wchodzi w ¿ycie po up³ywie 14 dni od dnia og³oszenia.


MINISTER OBRONY NARODOWEJ

UZASADNIENIE

Aktualnie obowi±zuj±cy „Regulamin oddzia³ów wart cywilnych” stanowi±cy za³±cznik do decyzji Nr 208/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 8 listopada 2000 r. w sprawie wprowadzenia do u¿ytku w resorcie obrony narodowej „Regulaminu oddzia³ów wart cywilnych” (Sygn. Szt. Gen. 1569/2000) funkcjonuje od siedmiu lat. Konieczno¶æ opracowania nowego przedmiotowego regulaminu wynika z potrzeby dostosowania organizacji i zasad funkcjonowania oddzia³ów wart cywilnych (OWC) do postanowieñ wynikaj±cych ze znowelizowanych nastêpuj±cych aktów prawnych i przepisów resortowych:
1) ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. o ¯andarmerii Wojskowej i wojskowych organach porz±dkowych (Dz. U. Nr 123, poz. 1352 i Nr 154, poz. 1800, z 2002 r. Nr 74, poz. 676 i Nr 89, poz. 804, z 2003 r. Nr 113, poz. 1070 i Nr 139, poz. 1326, z 2004 r. Nr 116, poz. 1203, Nr 171, poz. 1800 i Nr 273, poz. 2703 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 711);
2) ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz.1221 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708);
3) ustawy z dnia 14 lutego 2003 r. o zmianie ustawy o broni i amunicji oraz o zmianie ustawy o Biurze Ochrony Rz±du (Dz. U. Nr 53 poz. 451 i Nr 210, poz. 2036);
4) instrukcji o ochronie obiektów wojskowych (Sygn. Szt. Gen 1569/2004);
5) oraz wprowadzonego w 2005 r. do u¿ytku w Si³ach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej „Programu strzelañ z broni strzeleckiej”, w którym okre¶lono strzelania przygotowawcze do pe³nienia s³u¿by wartowniczej.
Wp³yw na opracowanie nowego Regulaminu mia³y równie¿ zg³aszane przez dowódców rodzajów Si³ Zbrojnych, Dowódcê Garnizonu Warszawa i NSZZ Pracowników Wojska do ówczesnego Generalnego Zarz±du Wsparcia – P7 Sztabu Generalnego WP zapytañ i propozycji, dotycz±cych uregulowania problematyki szkolenia strzeleckiego dla oddzia³ów wart cywilnych, a tak¿e rozliczania godzin pracy wartowników.
Wychodz±c naprzeciw zg³aszanym postulatom, opracowano w przedmiotowym regulaminie now± czê¶æ IV „Program strzelañ z broni strzeleckiej oddzia³u wart cywilnych”, który eliminuje lukê w tym zakresie. Przestrzeganie tego programu umo¿liwi w³a¶ciw± organizacjê i prowadzenie strzelañ z pracownikami oddzia³ów wart cywilnych (OWC) z broni strzeleckiej do ró¿nych celów oraz utrzymanie w sta³ej sprawno¶ci technicznej broni bêd±cej na wyposa¿eniu OWC. Systematyczne prowadzenie strzelañ podniesie poziom wyszkolenia i przygotowania pracowników OWC do pe³nienia s³u¿by ochronnej w obiektach wojskowych. Szkolenie strzeleckie bêdzie realizowane w ramach dotychczasowych limitów amunicji, przydzielanych jednostkom wojskowym na ten cel.
Zmieniono zasady organizacji szkolenia pracowników ochrony. Wed³ug nowego regulaminu szkolenie proponuje siê organizowaæ w wymiarze 8 godzin lekcyjnych kwartalnie. Pozwala to komendantowi oddzia³ów wart cywilnych na elastyczne planowanie szkolenia, rezygnuj±c z niego w okresie urlopowym, kiedy jest generowana du¿a ilo¶æ nadgodzin wypracowywanych przez pracowników ochrony.
Pozosta³e zmiany wprowadzone do Regulaminu maj± na celu wyeliminowanie przypadków ró¿norodnej interpretacji przepisów i w znacznym stopniu u³atwiaj± wykonywanie zadañ przez osoby funkcyjne OWC.
Dokonane w przedk³adanym Regulaminie rozwi±zania zwiêksz± skuteczno¶æ ochrony obiektów wojskowych sprawowanej przez oddzia³y wart cywilnych.
Wej¶cie w ¿ycie niniejszej decyzji nie poci±ga za sob± dodatkowych skutków finansowych dla bud¿etu resortu obrony narodowej.

MINISTERSTWO OBRONY NARODOWEJ
DEPARTAMENT OCHRONY INFORMACJI NIEJAWNYCH





OIN 1/2007



R E G U L A M I N

ODDZIA£ÓW WART CYWILNYCH





W A R S Z A W A
2 0 0 7
SPIS TREŠCI

Str.
CZÊŠÆ I OGÓLNE WARUNKI WYKONYWANIA OCHRONY PRZEZ
ODDZIA£Y WART CYWILNYCH ......................................................... 4
Rozdzia³ 1. Zasady ogólne ............................................................................................... 4
Rozdzia³ 2. Wymagane kwalifikacje i warunki zatrudnienia pracowników ochrony oddzia³ów wart cywilnych ............................................................................ 8
Rozdzia³ 3. Prawa i obowi±zki osób funkcyjnych oddzia³ów wart cywilnych
i wartowników podczas pe³nienia s³u¿by ochronnej ………..….................. 10
Rozdzia³ 4. Zasady stosowania ¶rodków przymusu bezpo¶redniego oraz u¿ycia broni
palnej w s³u¿bie ochronnej …..………………………………...................... 16

CZÊŠÆ II TRYB WYKONYWANIA OCHRONY PRZEZ ODDZIA£Y WART CYWILNYCH .…………………………………….……........................... 19
Rozdzia³ 1. Organizacja s³u¿by ochronnej .…………………………………….............. 19
Rozdzia³ 2. Zmiana warty i wartowników oddzia³ów wart cywilnych .………............... 20
Rozdzia³ 3. Urz±dzenie wartowni i posterunków oraz tok s³u¿by ochronnej ….……..... 23
Rozdzia³ 4. Uzbrojenie i wyposa¿enie oddzia³ów wart cywilnych oraz ewidencja
i przechowywanie broni i amunicji ……………………………….............. 25
Rozdzia³ 5. Dokumentacja s³u¿by ochronnej .………………………….......................... 27

CZÊŠÆ III SZKOLENIE PRACOWNIKÓW OCHRONY ……………………....... 27
Zasady organizacji szkolenia pracowników ochrony …………………….…………….... 27

CZÊŠÆ IV PROGRAM STRZELAÑ Z BRONI STRZELECKIEJ ODDZIA£ÓW WART CYWILNYCH ……………………………..………………...…... 29
Rozdzia³ 1. Wskazówki organizacyjno – metodyczne .…………………………..…….. 29
Rozdzia³ 2. Ocena poziomu wyszkolenia strzeleckiego ….………………………...….. 30
Rozdzia³ 3. Porz±dek podczas strzelañ ….………………………………………....…... 31
Rozdzia³ 4. Obowi±zki osób funkcyjnych podczas strzelañ .…………………………... 33
Rozdzia³ 5. Zasady bezpieczeñstwa ………………...…………………………….......... 36
Rozdzia³ 6. Strzelania przygotowawcze do pe³nienia s³u¿by ochronnej ..……………... 38

ZA£¡CZNIKI:
1. Wzór imiennego sta³ego upowa¿nienia do wykonywania czynno¶ci kontrolnych ..... 44
2. Wzór jednorazowego upowa¿nienia do wykonywania czynno¶ci kontrolnych……... 45
3. Zestaw nale¿no¶ci umundurowania dla pracowników ochrony oddzia³ów wart
cywilnych ………………………………………………………………............…… 46
4. Przyk³ad planu pe³nienia s³u¿by ochronnej na posterunkach ……............................... 47
5. Wzór tabeli posterunków ……………………………………………………......…… 51
6. Wykaz wyposa¿enia i urz±dzenia pomieszczeñ oddzia³ów wart cywilnych ………… 53
7. Wzór planu pe³nienia s³u¿by ochronnej oddzia³u wart cywilnych................................ 57
8. Wzór ksi±¿ki meldunków oddzia³u wart cywilnych …………………………........… 58
9. Zestaw nale¿no¶ci uzbrojenia i wyposa¿enia dla dowódców wart i wartowników oddzia³ów wart cywilnych w zale¿no¶ci od kategorii ochranianego obiektu wojskowego.................................................................................................................. 61
10. Wzór listy wyników strzelañ z broni strzeleckiej ……………………….........……… 62
11. Wzór listy wydanych ¶rodków bojowych ………………………………............…… 63
12. Wzór protoko³u zagubionych ³usek ……………………………………………......… 64
13. Wykaz figur bojowych i tarcz …………………………………………………...…... 65






CZÊŠÆ I
OGÓLNE WARUNKI WYKONYWANIA OCHRONY PRZEZ ODDZIA£Y WART CYWILNYCH
=================================================================

R o z d z i a ³ 1
ZASADY OGÓLNE

1. Okre¶lenia u¿yte w regulaminie, oznaczaj±:
1) jednostka wojskowa – komórka lub jednostka organizacyjna, o której mowa
w § 2 pkt 5 rozporz±dzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 czerwca 1999 r.
w sprawie wewnêtrznych s³u¿b ochrony dzia³aj±cych na terenach komórek
i jednostek organizacyjnych resortu obrony narodowej (Dz. U. Nr 58, poz. 619 oraz
z 2006 r. Nr 19, poz. 147);
2) dowódca jednostki wojskowej – dyrektor, szef, komendant komórki lub jednostki organizacyjnej, o której mowa w ppkt 1;
3) oddzia³ wart cywilnych (OWC) – wewnêtrzna s³u¿ba ochrony komórek i jednostek organizacyjnych, o których mowa w ppkt 1, powo³ana do ochrony mienia wojskowego i osób w czasie pokoju oraz po og³oszeniu mobilizacji, wprowadzeniu stanu wojennego lub w czasie wojny;
4) warta - czê¶æ sk³adu osobowego oddzia³u wart cywilnych, wyznaczona do pe³nienia s³u¿by ochronnej;
5) pracownik ochrony OWC - komendant, zastêpca komendanta, dowódca warty, starszy wartownik, wartownik lub m³odszy wartownik;
6) wartownia - pomieszczenia, w których przebywa warta;
7) posterunek - obiekt lub obszar powierzony wartownikowi do ochrony;
8) patrol – pracownicy ochrony wyznaczeni ze sk³adu warty do nadzorowania porz±dku w rejonie posterunków oraz na terenie chronionym, maj±cy prawo do interweniowania w stosunku do osób naruszaj±cych system ochrony obiektów;
9) zmiana warty - okre¶lona liczba wartowników ze sk³adu warty pe³ni±ca s³u¿bê na posterunkach i przebywaj±ca w wartowni;
10) konwój - zorganizowana, odpowiednio przygotowana i uzbrojona grupa pracowników ochrony wyznaczona ze sk³adu oddzia³u wart cywilnych, której zadaniem jest doprowadzenie osób lub dostarczenie mienia wojskowego, warto¶ci pieniê¿nych, przedmiotów warto¶ciowych lub niebezpiecznych jednostki wojskowej do miejsca przeznaczenia;
11) imienne sta³e lub jednorazowe upowa¿nienie do wykonywania czynno¶ci kontrolnych - dokument wystawiony przez uprawnione osoby, umo¿liwiaj±cy przeprowadzenie kontroli przygotowania i pe³nienia s³u¿by ochronnej;
12) ujêcie - zatrzymanie sprawcy przestêpstwa dokonywanego na terenie chronionego obiektu wojskowego i przekazanie go ¯andarmerii Wojskowej lub Policji;
13) znaki rozpoznawcze - stosowane w s³u¿bie ochronnej znaki, pozwalaj±ce dowódcom wart (zdaj±cemu i obejmuj±cemu) oraz wartownikom samodzielnie zmieniaj±cym siê na posterunkach, rozpoznanie swojej to¿samo¶ci. Sk³adaj± siê one z dwóch wyrazów, has³a i odzewu. Pierwszy wyraz (has³o) jest nazw± broni lub czê¶ci broni, drugi wyraz (odzew) nazw± miejscowo¶ci. Ustala siê je dla ka¿dej warty. Dowódca przyjmuj±cy wartê otrzymuje znaki rozpoznawcze wraz ze znakami z poprzedniej warty.
2. Do zakresu dzia³ania OWC nale¿y:
1) zapewnienie ochrony terenów komórek i jednostek organizacyjnych, obiektów
i urz±dzeñ wojskowych;
2) niedopuszczenie do kradzie¿y, zniszczenia lub uszkodzenia powierzonego pod ochronê mienia wojskowego, znajduj±cego siê na terenach komórek i jednostek organizacyjnych oraz w obiektach wojskowych;
3) kontrolowanie dokumentów uprawniaj±cych do wstêpu, wjazdu i przebywania na terenach lub w obiektach wojskowych, wynoszenia lub wywo¿enia mienia oraz wnoszenia lub wwo¿enia przedmiotów i materia³ów niebezpiecznych, a tak¿e uniemo¿liwienia wej¶cia osób postronnych na tereny jednostek wojskowych oraz do obiektów chronionych;
4) konwojowanie mienia wojskowego, warto¶ci pieniê¿nych, przedmiotów warto¶ciowych lub niebezpiecznych jednostki wojskowej;
5) wykonywanie innych zadañ zwi±zanych z ochron± osób, terenów, obiektów, urz±dzeñ i mienia wojskowego, okre¶lonych przez prze³o¿onych.
3. OWC wspó³pracuje:
1) z wojskowymi organami porz±dkowymi na zasadach okre¶lonych w odrêbnych przepisach;
2) z wewnêtrznymi organami porz±dkowymi i s³u¿bami wewnêtrznymi oraz Wojskow± Stra¿± Po¿arn±, je¿eli znajduj± siê na terenie jednostki wojskowej lub
w obrêbie obiektów wojskowych ochranianych przez oddzia³ wart cywilnych.
4. OWC sk³ada siê z uzbrojonych i jednolicie umundurowanych pracowników ochrony.
5. W sk³ad OWC wchodz±:
1) komendant;
2) zastêpca komendanta (tylko w oddzia³ach wart cywilnych I kategorii);
3) dowódcy wart;
4) starsi wartownicy, wartownicy i m³odsi wartownicy.
6. Komendantowi mog± podlegaæ tak¿e portierzy i dozorcy.
7. W OWC wystawiaj±cych tylko jeden posterunek obowi±zki komendanta pe³ni jeden
z dowódców wart.
8. OWC w zale¿no¶ci od liczby wartowników, zaliczany jest do:
1) I kategorii - przy liczbie ponad 30 wartowników;
2) II kategorii - przy liczbie do 30 wartowników.
9. Posterunki ochronne, zale¿nie od miejsca i sposobu pe³nienia s³u¿by ochronnej, dziel± siê na zewnêtrzne i wewnêtrzne oraz sta³e lub ruchome. Ponadto ze sk³adu warty mo¿na wyznaczaæ patrole.
10. Okre¶lone w pkt 9 rodzaje posterunków ochronnych organizuje siê w zale¿no¶ci od celów, zadañ i aktualnych potrzeb zapewnienia bezpieczeñstwa strze¿onego obiektu lub obszaru wojskowego, ochrony mienia i kontroli dostêpu do ochranianego obiektu.
W zwi±zku z tym:
1) na posterunki sta³e wystawia siê wartowników w miejscach wymagaj±cych ci±g³ej obserwacji ochranianego terenu jednostki, obiektu lub urz±dzenia wojskowego;
2) posterunki ruchome organizuje siê do ochrony obiektów o du¿ej powierzchni i tam gdzie ochrona systemem posterunków sta³ych jest niemo¿liwa lub ma³o efektywna;
3) patrole wyznacza siê w celu sta³ej lub doraŒnej ochrony obiektu, mienia, sprawdzenia stanu lub wzmocnienia ochrony oraz przywrócenia porz±dku zak³óconego przez osoby na terenie chronionego obszaru lub obiektu.
11. Si³y i ¶rodki przeznaczone do ochrony terenu, obiektu lub urz±dzenia wojskowego powinny byæ wykorzystane w sposób racjonalny i ekonomiczny. Stosownie do wykonywanych zadañ wartê wyposa¿a siê w ¶rodki transportu, zgodnie z zasadami okre¶lonymi w „Instrukcji o ochronie obiektów wojskowych”.
12. Rozmieszczenie, rodzaj oraz liczbê posterunków i patroli niezbêdnych do ochrony podleg³ych terenów, obiektów i urz±dzeñ wojskowych ustalaj± dowódcy jednostek wojskowych.
13. Liczba posterunków i sta³ych patroli ochronnych oraz system pe³nienia s³u¿by przez wartowników stanowi podstawê do ustalenia przez dowódcê jednostki wojskowej stanu liczebnego oddzia³u wart cywilnych. System pe³nienia s³u¿by ochronnej OWC ustala dowódca jednostki wojskowej przy uwzglêdnieniu przepisów Kodeksu pracy w zakresie czasu pracy.
14. Zabrania siê dokonywania zmian systemu czasu pracy w trakcie okresu rozliczeniowego wynagrodzeñ.
15. Liczba wartowników ka¿dej warty nie mo¿e byæ mniejsza od 1,5-krotno¶ci liczby posterunków. Podstaw± do wyst±pienia z wnioskiem o niezbêdn± liczbê wartowników jest plan ochrony jednostki.
16. Prze³o¿onymi warty pe³ni±cej s³u¿bê ochronn± s± dowódca i oficer dy¿urny jednostki wojskowej, z której wystawiana jest warta, oraz komendant oddzia³u wart cywilnych. Oficer dy¿urny odpowiada za nadzorowanie s³u¿by sprawowanej przez wartê OWC.
W przypadku ochrony obiektów (kompleksów) poza macierzyst± jednostk±, dowódca warty wykonuje polecenia oficera dy¿urnego tego obiektu (kompleksu), w zakresie wynikaj±cym z instrukcji dowódcy warty i planu ochrony obiektu oraz osi±gania wy¿szych stanów gotowo¶ci bojowej.
17. Prze³o¿onymi wartowników s± dowódcy wart, ka¿dy w stosunku do podleg³ych mu wartowników.
18. Osobami uprawnionymi do kontrolowania s³u¿by ochronnej pe³nionej przez wartowników s± prze³o¿eni dowódcy jednostki wojskowej oraz osoby przez nich upowa¿nione, dowódca jednostki wojskowej, komendant OWC, oficer dy¿urny (pomocnik oficera dy¿urnego) oraz osoby posiadaj±ce sta³e lub jednorazowe imienne upowa¿nienia do wykonywania tych kontroli. Wzory upowa¿nieñ do przeprowadzenia kontroli okre¶laj± za³±czniki Nr 1 i 2 do regulaminu.
19. Kontrolê pe³nienia s³u¿by ochronnej na posterunkach mo¿na przeprowadziæ tylko
w obecno¶ci dowódcy warty. Zabrania siê kategorycznie skrytego podchodzenia do wartownika, usi³owania odebrania mu broni lub wykonywania innych czynno¶ci mog±cych doprowadziæ do nieszczê¶liwych wypadków z broni±.
Wpis o przeprowadzeniu kontroli dokonywany jest w „Ksi±¿ce meldunków oddzia³u wart cywilnych”.
20. W razie stwierdzenia przez kontroluj±cego powa¿nego naruszenia przez wartownika zasad pe³nienia s³u¿by na posterunku, w szczególno¶ci za¶niêcia, samowolnego zej¶cia lub oddalenia siê z posterunku, stanu wskazuj±cego na spo¿ycie alkoholu lub podobnie dzia³aj±cego ¶rodka albo niezdolno¶ci wartownika do pe³nienia s³u¿by ochronnej
z powodu choroby, nale¿y zast±piæ go na posterunku innym wartownikiem ze sk³adu warty. Wartownikowi, który w sposób ra¿±cy naruszy³ obowi±zki na posterunku dowódca warty odbiera broñ i amunicjê.

R o z d z i a ³ 2
WYMAGANE KWALIFIKACJE I WARUNKI ZATRUDNIENIA PRACOWNIKÓW OCHRONY ODDZIA£ÓW WART CYWILNYCH

21. Pracownikiem ochrony OWC mo¿e byæ osoba, która posiada:
1) licencjê pracownika ochrony fizycznej, co najmniej pierwszego stopnia;
2) po¶wiadczenie bezpieczeñstwa wydane przez odpowiedni± s³u¿bê ochrony pañstwa lub pe³nomocnika dowódcy jednostki wojskowej do spraw ochrony informacji niejawnych zgodnie z ustaw± z dnia 22 stycznia 1999 r. o ochronie informacji niejawnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 196, poz. 1631, Nr 104, poz. 708, Nr 149, poz. 1078, Nr 218, poz. 1592 i Nr 220, poz. 1600), je¿eli wykonywanie zadañ wi±¿e siê
z dostêpem do informacji niejawnych. W przypadku wyst±pienia takiego wymogu
i nie posiadania po¶wiadczenia bezpieczeñstwa, pracownik ochrony sk³ada o¶wiadczenie o wyra¿eniu zgody na wszczêcie wobec niego procedury postêpowania sprawdzaj±cego.
22. Komendantem OWC mo¿e byæ osoba, która spe³nia warunki okre¶lone w pkt 21 z tym, ¿e posiada:
1) licencjê pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia;
2) co najmniej sze¶cioletni sta¿ pracy w oddziale wart cywilnych lub by³a ¿o³nierzem zawodowym.
23. Zastêpc± komendanta OWC mo¿e byæ osoba, która spe³nia warunki okre¶lone w pkt 22
z tym, ¿e do jego zatrudnienia wymagany jest co najmniej piêcioletni sta¿ pracy
w OWC.
24. Dowódc± warty OWC mo¿e byæ osoba, która spe³nia warunki okre¶lone w pkt 21
z tym, ¿e posiada:
1) licencjê pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia;
2) co najmniej dwuletni sta¿ pracy na stanowisku starszego wartownika oddzia³u wart cywilnych albo stopieñ co najmniej podoficera rezerwy lub w stanie spoczynku.
25. Starszym wartownikiem OWC mo¿e byæ osoba, która spe³nia warunki okre¶lone
w pkt 21, a tak¿e posiada co najmniej roczny sta¿ pracy na stanowisku wartownika oddzia³u wart cywilnych.
26. Wartownikiem OWC mo¿e byæ osoba, która spe³nia warunki okre¶lone w pkt 21 oraz posiada roczny sta¿ na stanowisku m³odszego wartownika oddzia³u wart cywilnych.
27. M³odszym wartownikiem OWC mo¿e byæ osoba, która spe³nia warunki okre¶lone
w pkt 21 oraz zosta³a przeszkolona w zakresie pos³ugiwania siê broni± paln±, wykorzystywan± w danym oddziale wart cywilnych.
28. Sk³ady osobowe OWC obowi±zane s±:
1) pe³niæ s³u¿bê zgodnie z regulaminem oddzia³ów wart cywilnych, wyci±giem
z planu ochrony jednostki (obiektu), tabel± posterunków i instrukcj± dowódcy warty;
2) stale podnosiæ swoje umiejêtno¶ci z zakresu s³u¿by ochronnej;
3) pe³niæ s³u¿bê w umundurowaniu oraz nosiæ oznaki stosownie do zajmowanych stanowisk; zestaw nale¿no¶ci umundurowania okre¶la za³±cznik Nr 3 do regulaminu;
4) dbaæ o schludny i estetyczny wygl±d zewnêtrzny.
29. Zatrudnienie pracowników ochrony w oddziale wart cywilnych nastêpuje na podstawie umowy o pracê, zawartej przez pracownika z dowódc± jednostki wojskowej.
30. Pracownicy OWC korzystaj± z uprawnieñ i ¶wiadczeñ przys³uguj±cych pracownikom wojska. W sprawach s³u¿bowych i osobistych maj± prawo zwracaæ siê do swoich prze³o¿onych.
31. Pracownicy OWC za naruszenie obowi±zków s³u¿bowych podlegaj± odpowiedzialno¶ci porz±dkowej zgodnie z art. 108 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 - Kodeksu pracy
(Dz.U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z póŒn. zm.1)) lub odpowiedzialno¶ci karnej, zgodnie
z art. 50 ustawy o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2005 r. Nr 145, poz.1221 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708).





R o z d z i a ³ 3
PRAWA I OBOWI¡ZKI OSÓB FUNKCYJNYCH ODDZIA£ÓW WART CYWILNYCH I WARTOWNIKÓW PODCZAS PE£NIENIA S£U¯BY OCHRONNEJ

32. Komendant OWC, zwany dalej „komendantem”, jest pracownikiem ochrony
i bezpo¶rednim prze³o¿onym OWC. Odpowiada on za organizacjê s³u¿by ochronnej i tok jej pe³nienia przez dowódców wart i wartowników, a tak¿e za poziom ich wyszkolenia. Komendant OWC II kategorii wykonuje równie¿ obowi±zki zastêpcy komendanta OWC okre¶lone w pkt 35.
33. Do obowi±zków komendanta nale¿y w szczególno¶ci:
1) opracowywanie planów pe³nienia s³u¿by na posterunkach przez wartowników
i tabeli posterunków oraz przedstawianie ich do zatwierdzenia dowódcy jednostki wojskowej, a tak¿e ¶cis³a wspó³praca z pe³nomocnikiem do spraw ochrony informacji niejawnych i komendantem ochrony jednostki wojskowej, w tym uczestniczenie
w opracowaniu planu ochrony jednostki wojskowej, obiektu lub urz±dzenia wojskowego; przyk³ad planu pe³nienia s³u¿by ochronnej na posterunkach okre¶la za³±cznik Nr 4 do regulaminu; wzór tabeli posterunków okre¶la za³±cznik Nr 5 do regulaminu;
2) regulowanie toku s³u¿by, zgodnie z planem jej pe³nienia, przez stan osobowy OWC;
3) wyznaczanie wartowników do pe³nienia s³u¿by w zastêpstwie wartowników, którzy ze wzglêdu na chorobê lub z powodu innych przyczyn nie mog± jej pe³niæ;
4) organizowanie i prowadzenie szkolenia wartowników, zgodnie z zasadami okre¶lonymi w czê¶ci III, oraz strzelañ zgodnie z zasadami okre¶lonymi w czê¶ci IV regulaminu;
5) przeprowadzanie instrukta¿y dla wart i systematyczne kontrolowanie pe³nienia s³u¿by ochronnej;
6) bezpo¶rednie nadzorowanie nale¿ytego przechowywania i utrzymywania przez dowódców wart oraz wartowników broni palnej i amunicji, w tym kontrolowanie
i dokumentowanie w „Ksi±¿ce ewidencji mienia s³u¿by uzbrojenia i elektroniki wydanego z pododdzia³u i przekazanego do naprawy”, co najmniej raz w miesi±cu, ich stanu ilo¶ciowego i numerowego oraz technicznego (sprawno¶ci i utrzymania),
a tak¿e okresowej wymiany amunicji;
7) sporz±dzanie pisemnego meldunku po ka¿dorazowym oddaniu strza³u z broni palnej przez wartownika oraz sk³adanie zapotrzebowania-protoko³u zu¿ycia w celu uzupe³nienia zu¿ytej amunicji;
8) sporz±dzanie dokumentacji dotycz±cej czasu pe³nienia s³u¿by przez dowódców wart
i wartowników oraz podleg³ych portierów i dozorców, a w szczególno¶ci harmonogramu i grafiku pracy oraz wykazu przepracowanych godzin
z uwzglêdnieniem godzin nadliczbowych, a tak¿e godzin przepracowanych w porze nocnej i na drugiej zmianie oraz wniosków i wykazów premiowych;
9) zapoznawanie przyjmowanych do pracy na okres próbny wartowników
z podstawowymi przepisami regulaminu oraz wydawanie o nich opinii s³u¿bowej przed up³ywem tego okresu;
10) sprawowanie nadzoru nad przebiegiem s³u¿by ochronnej portierów i dozorców, je¿eli mu podlegaj±.
34. Zastêpca komendanta OWC, zwany dalej „zastêpc± komendanta”, jest pracownikiem ochrony i podlega bezpo¶rednio komendantowi, mo¿e on równie¿ pe³niæ obowi±zki dowódcy warty cywilnej.
35. Do obowi±zków zastêpcy komendanta nale¿y w szczególno¶ci:
1) opracowywanie dokumentacji, o której mowa w za³±cznikach Nr 4 i 7 do regulaminu, zwi±zanej z pe³nieniem s³u¿by ochronnej przez wartowników i przedstawianie jej do zatwierdzenia komendantowi;
2) dbanie o zabezpieczenie techniczne pe³nienia s³u¿by ochronnej oraz wyposa¿enie wartowni i posterunków w sprzêt techniczny;
3) przeprowadzanie na polecenie komendanta, instrukta¿y dla wart i systematyczne kontrolowanie pe³nienia s³u¿by ochronnej przez dowódców wart i wartowników;
4) nadzorowanie prawid³owego wype³niania przez dowódców wart meldunków
w ksi±¿kach meldunków oddzia³u wart cywilnych; wzór ksi±¿ki okre¶la za³±cznik Nr 8 do regulaminu;
5) prowadzenie na polecenie komendanta, szkolenia wartowników i niezbêdnej dokumentacji w tym zakresie.
36. Zastêpcy komendanta, pe³ni±cemu obowi±zki komendanta lub dowódcy warty OWC, przys³uguj± uprawnienia wynikaj±ce z tych obowi±zków.
37. Dowódca warty OWC, zwany dalej „dowódc± warty”, jest pracownikiem ochrony
i bezpo¶rednim prze³o¿onym wartowników podleg³ej warty. Podlega on komendantowi,
a w czasie wykonywania obowi±zków s³u¿bowych równie¿ oficerowi dy¿urnemu jednostki wojskowej. Dowódca warty odpowiada za regulaminowy przebieg s³u¿by ochronnej w wartowni i na posterunkach.
38. Dowódca warty ma prawo i obowi±zek:
1) wydawaæ wartownikom polecenia w sprawach zwi±zanych z pe³nieniem s³u¿by ochronnej;
2) znaæ zadania wynikaj±ce z wyci±gu z planu ochrony obiektu, postanowienia instrukcji dowódcy warty i tabeli posterunków oraz innych dokumentów normuj±cych tok pe³nienia s³u¿by ochronnej;
3) przyj±æ od zdaj±cego dowódcy warty dokumentacjê, broñ, amunicjê i sprzêt
w wartowni i na posterunkach;
4) wydawaæ, za pokwitowaniem, wartownikom broñ, amunicjê, inne ¶rodki przymusu bezpo¶redniego oraz opatrunki osobiste przed rozpoczêciem s³u¿by ochronnej
i odbieraæ je przed zmian± warty, po powrocie do wartowni ostatniej zmiany wartowników;
5) zast±piæ w uzasadnionym przypadku wartownika na posterunku innym wartownikiem ze sk³adu warty;
6) nadzorowaæ przechowywanie broni palnej i amunicji znajduj±cej siê w wartowni oraz ³adowanie i roz³adowywanie broni przez wartowników;
7) zezwalaæ na wej¶cie do wartowni osobom upowa¿nionym, a pozosta³ym osobom za zgod± prze³o¿onych;
8) kontrolowaæ, co najmniej dwa razy w czasie pe³nienia s³u¿by, stan ochranianych obiektów i technicznych ¶rodków wspomagaj±cych ochronê oraz sposób pe³nienia s³u¿by ochronnej przez wartowników; fakt kontroli odnotowaæ w ksi±¿ce meldunków oddzia³u wart cywilnych;
9) powiadamiaæ oficera dy¿urnego jednostki wojskowej i komendanta o u¿yciu broni palnej przez wartowników, o zagubieniu lub ujawnieniu znaków rozpoznawczych warty, o zagubieniu broni palnej i amunicji oraz o ka¿dym usi³owaniu pope³nienia przestêpstwa lub jego pope³nieniu przez osobê o to podejrzan±, b±dŒ ujêt± na terenie chronionym;
10) zarz±dzaæ zmianê wartowników w przypadku stwierdzenia w rejonie ochranianego terenu, obiektu lub urz±dzenia wojskowego braków i uszkodzeñ, po zbadaniu przyczyn ich powstania; dowódca warty fakt ten odnotowuje w ksi±¿ce meldunków OWC;
11) sporz±dzaæ pisemny meldunek po ka¿dorazowym oddaniu strza³u z broni palnej przez wartownika.
39. Dowódca warty melduje komendantowi oraz oficerowi dy¿urnemu jednostki wojskowej
o nag³ym zachorowaniu wartownika podczas pe³nienia s³u¿by ochronnej i postêpuje zgodnie z ich poleceniami.
40. W razie napadu na ochraniany obiekt, wartownika lub wartowniê dowódca warty organizuje odparcie ataku wszelkimi posiadanymi ¶rodkami. Jednocze¶nie powiadamia
o tym oficera dy¿urnego jednostki wojskowej i komendanta.
41. O stwierdzonych na posterunkach i w wartowni brakach, uszkodzeniach
i niedoci±gniêciach oraz o przypadkach naruszeñ plomb i ¶ladach w³amañ dowódca warty powiadamia komendanta, oficera dy¿urnego jednostki wojskowej i dokonuje adnotacji
w ksi±¿ce meldunków OWC.
42. Dowódca warty przekazuje osoby ujête przez wartowników oficerowi dy¿urnemu jednostki wojskowej. W przypadku, gdy w ochranianym obiekcie s³u¿ba ta nie wystêpuje, innemu wojskowemu organowi porz±dkowemu lub Policji.
43. Klucze do magazynów, bram, sk³adów uzbrojenia lub amunicji, oraz sprzêtu technicznego, ochranianych przez OWC, przechowuje siê w wartowni
w zaplombowanych pojemnikach, a ich wydanie lub przyjêcie ka¿dorazowo odnotowuje siê w ksi±¿ce ewidencji kluczy. Sposób postêpowania dowódcy warty podczas otwierania i zamykania magazynów, sk³adów i pomieszczeñ okre¶la instrukcja dowódcy warty
i tabela posterunków.
44. Dowódcy warty, pe³ni±cemu obowi±zki komendanta lub zastêpcy komendanta, przys³uguj± uprawnienia wynikaj±ce z tych obowi±zków.
45. Wartownik OWC, zwany dalej „wartownikiem”, jest pracownikiem ochrony, który podlega swojemu dowódcy warty. W uzasadnionych przypadkach starszy wartownik (wartownik, m³odszy wartownik) mo¿e wykonywaæ obowi±zki dowódcy warty OWC pod warunkiem, ¿e posiada licencjê pracownika ochrony fizycznej drugiego stopnia.
46. S³u¿ba na posterunku wartowniczym polega na ochronie powierzonego terenu, obiektu lub urz±dzenia wojskowego.
47. Wartownik na posterunku podczas wykonywania zadañ ochrony osób i mienia
w granicach chronionego terenu oraz obiektów i urz±dzeñ wojskowych, korzysta
z uprawnieñ okre¶lonych w ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.
48. Wartownik na posterunku ma obowi±zek:
1) strzec i zdecydowanie broniæ powierzonych osób, terenów, obiektów, urz±dzeñ
i mienia wojskowego;
2) trzymaæ zabezpieczon± broñ z do³±czonym magazynkiem, bez wprowadzonego naboju do komory nabojowej, w po³o¿eniu okre¶lonym w tabeli posterunków;
3) nie opuszczaæ samowolnie posterunku zanim nie zostanie zmieniony lub zast±piony, choæby ¿yciu jego grozi³o niebezpieczeñstwo;
4) udzielaæ pomocy wartownikom z innych posterunków, nie przerywaj±c ochrony powierzonego mu posterunku;
5) nie dopuszczaæ - na odleg³o¶æ mniejsz± ni¿ podana w tabeli posterunków - ¿adnych osób, z wyj±tkiem dowódcy warty i osób mu towarzysz±cych oraz wartownika udaj±cego siê na zmianê posterunku, znaj±cego aktualne has³o;
6) pos³ugiwaæ siê technicznymi ¶rodkami ³±czno¶ci i sygnalizacji oraz sprzêtem po¿arniczym;
7) mieæ przy sobie licencjê pracownika ochrony fizycznej oraz legitymacjê osoby dopuszczonej do posiadania broni, o której mowa w art. 30 ust. 4 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. z 2004 r. Nr 52, poz. 525 i Nr 96, poz. 959 oraz z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711);
8) sporz±dzaæ pisemny meldunek po ka¿dorazowym oddaniu strza³u z broni palnej.
49. Wartownikowi na posterunku wolno:
1) oddalaæ siê dla ratowania ¿ycia ludzkiego lub mienia, na tak± odleg³o¶æ, aby móg³ nadal wykonywaæ powierzone mu zadania ochronne;
2) schroniæ siê do budki wartowniczej lub pod „grzybek” wartowniczy, nie przerywaj±c wykonywania zadañ ochronnych.
50. Szczegó³owe obowi±zki wartowników okre¶la tabela posterunków.
51. Postêpowanie wartownika wobec osób zbli¿aj±cych siê do posterunku:
1) w warunkach dobrej widoczno¶ci:
a) wszystkie osoby, które przekroczy³y granice posterunku, okre¶lone w czê¶ci graficznej wyci±gu z planu ochrony, z wyj±tkiem dowódcy warty i osób mu towarzysz±cych, wartownik po okrzyku „Pracownik ochrony” wzywa do zachowania zgodnego z prawem, a w szczególno¶ci, do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narzêdzia, odst±pienia od bezprawnych dzia³añ lub u¿ycia przemocy oraz uprzedza, ¿e w razie nie podporz±dkowania siê wezwaniu zostan± u¿yte wobec nich ¶rodki przymusu bezpo¶redniego,
b) w razie nie podporz±dkowania siê wezwaniom okre¶lonym w lit. a, wartownik grozi u¿yciem broni palnej okrzykiem „Stój - BO STRZELAM”, odbezpiecza broñ
i wprowadza nabój do komory nabojowej,
c) je¿eli mimo ostrze¿enia „Stój - BO STRZELAM” osoba nie podporz±dkuje siê wezwaniom, oddaje strza³ ostrzegawczy w górê, je¿eli nie zagra¿a to ¿yciu lub zdrowiu pracownika ochrony lub innej osoby,
d) osobie, która zatrzyma³a siê dopiero po ostrze¿eniu „Stój - BO STRZELAM” lub po strzale ostrzegawczym, wartownik wydaje polecenie „W ty³ - ZWROT”, „Nie odchodziæ - BO STRZELAM BEZ OSTRZE¯ENIA”; sam natomiast, nie przerywaj±c ochrony posterunku, wywo³uje dowódcê warty w sposób okre¶lony
w tabeli posterunków i przekazuje mu ujêt± osobê,
e) w przypadku gdy wszelka zw³oka grozi³aby bezpo¶rednim niebezpieczeñstwem dla ¿ycia lub zdrowia pracownika ochrony lub innej osoby, wartownik u¿ywa broni palnej, pomijaj±c procedury okre¶lone w lit. b i c;
2) w warunkach ograniczonej widoczno¶ci:
a) gdy z odleg³o¶ci okre¶lonej w tabeli posterunków wartownik nie mo¿e rozpoznaæ zbli¿aj±cej siê osoby po okrzyku „Pracownik ochrony - KTO IDZIE?”, wzywa osobê do zachowania zgodnego z prawem, a w szczególno¶ci do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narzêdzia, odst±pienia od bezprawnych dzia³añ lub u¿ycia przemocy oraz uprzedza, ¿e w razie nie podporz±dkowania siê wezwaniu zostan± u¿yte wobec niej ¶rodki przymusu bezpo¶redniego,
b) je¿eli wartownik otrzyma odpowiedŒ „Dowódca warty” lub „Zmieniaj±cy wartownik”, wydaje polecenie „Dowódca warty zbli¿yæ siê do rozpoznania, pozosta³e osoby zostaæ na miejscu”, zbli¿aj±c± siê osobê dopuszcza na odleg³o¶æ umo¿liwiaj±c± rozpoznanie, a w razie potrzeby poleca jej „O¶wietliæ twarz” lub „Podaj has³o”,
c) je¿eli wartownik rozpozna dowódcê warty lub zmieniaj±cego wartownika albo us³yszy w³a¶ciwe has³o, oznajmia: „Droga wolna” oraz pozwala jemu
i towarzysz±cym osobom zbli¿yæ siê do posterunku,
d) je¿eli osoba podporz±dkuje siê wezwaniu „Pracownik ochrony - KTO IDZIE?”
i zatrzyma siê, a wartownik stwierdzi, ¿e nie jest ni± dowódca warty lub zmieniaj±cy wartownik, wydaje jej polecenie np. „WRÓÆ”, „OBEJD¬
W PRAWO” lub „OBEJD¬ W LEWO”;
3) je¿eli osoba podaj±ca siê za dowódcê warty lub zmieniaj±cego wartownika oka¿e siê kim innym lub nie zatrzyma siê na pierwsze wezwanie, to wartownik postêpuje
w sposób okre¶lony w ppkt. 1 lit. b - e.
52. Je¿eli wartownik wprowadzi³ nabój do komory nabojowej lub odci±gn±³ zamek i nie odda³ strza³u, to doprowadza broñ do pierwotnego stanu.
53. Wartownik wywo³uje dowódcê warty za pomoc± ¶rodków ³±czno¶ci, sygnalizacji,
a w razie ich niesprawno¶ci - strza³em w górê, je¶li to nie zagra¿a ¿yciu lub zdrowiu,
w nastêpuj±cych przypadkach:
1) ujêcia osoby na posterunku;
2) powstania po¿aru na posterunku lub klêski ¿ywio³owej w pobli¿u posterunku;
3) nag³ego zachorowania lub zranienia;
4) w innych przypadkach uzasadnionych wzglêdami s³u¿by ochronnej, wymagaj±cych przybycia na posterunek dowódcy warty.

R o z d z i a ³ 4
ZASADY STOSOWANIA ŠRODKÓW PRZYMUSU BEZPOŠREDNIEGO ORAZ U¯YCIA BRONI PALNEJ W S£U¯BIE OCHRONNEJ

54. Pracownik ochrony OWC przy wykonywaniu zadañ ochrony osób i mienia w granicach chronionych obszarów i obiektów ma prawo do:
1) ustalania uprawnieñ do przebywania na obszarach lub w obiektach chronionych oraz legitymowania osób w celu ustalenia ich to¿samo¶ci;
2) wezwania osób do opuszczenia obszaru lub obiektu w przypadku stwierdzenia braku uprawnieñ do przebywania na terenie chronionego obszaru lub obiektu albo stwierdzenia zak³ócenia porz±dku;
3) ujêcia osób stwarzaj±cych w sposób oczywisty bezpo¶rednie zagro¿enie dla ¿ycia lub zdrowia ludzkiego, a tak¿e dla chronionego mienia, w celu niezw³ocznego przekazania tych osób dowódcy warty lub oficerowi dy¿urnemu jednostki wojskowej;
4) kontrolowania wynoszenia lub wywo¿enia mienia;
5) stosowania ¶rodków przymusu bezpo¶redniego, o których mowa w pkt 60,
w przypadku zagro¿enia dóbr powierzonych ochronie lub odparcia ataku na pracownika ochrony;
6) u¿ycia broni palnej w nastêpuj±cych przypadkach:
a) w celu odparcia bezpo¶redniego i bezprawnego zamachu na ¿ycie lub zdrowie pracownika ochrony lub innej osoby,
b) przeciwko osobie, która nie zastosowa³a siê do wezwania natychmiastowego porzucenia broni lub innego niebezpiecznego narzêdzia, którego u¿ycie zagroziæ mo¿e ¿yciu lub zdrowiu pracownika ochrony albo innej osoby,
c) przeciwko osobie, która usi³uje bezprawnie, przemoc± odebraæ broñ paln± pracownikowi ochrony,
d) w celu odparcia gwa³townego bezpo¶redniego i bezprawnego zamachu na ochraniane osoby, warto¶ci pieniê¿ne oraz inne przedmioty warto¶ciowe lub niebezpieczne.
55. U¿ycie broni palnej powinno nastêpowaæ w sposób wyrz±dzaj±cy mo¿liwe najmniejsz± szkodê osobie, przeciwko której u¿yto broni i nie mo¿e zmierzaæ do pozbawienia jej ¿ycia, a tak¿e nara¿aæ na niebezpieczeñstwo utraty ¿ycia lub zdrowia innych osób.
56. Broni palnej nie u¿ywa siê w stosunku do kobiet w widocznej ci±¿y, osób, których wygl±d wskazuje na wiek do 13 lat, osób w podesz³ym wieku oraz o widocznej niepe³nosprawno¶ci.
57. Czynno¶ci, o których mowa w pkt. 54, powinny byæ wykonywane w sposób mo¿liwie najmniej naruszaj±cy dobra osobiste osoby, w stosunku do której zosta³y podjête.
58. Pracownik ochrony OWC przy wykonywaniu zadañ ochrony osób i mienia poza granicami chronionych obiektów i obszarów ma prawo do:
1) ujêcia osób stwarzaj±cych w sposób oczywisty bezpo¶rednie zagro¿enie dla ¿ycia lub zdrowia ludzkiego, a tak¿e dla konwojowanego mienia, w celu niezw³ocznego przekazania tych osób Policji lub ¯andarmerii Wojskowej;
2) u¿ycia podczas konwojowania warto¶ci pieniê¿nych oraz innych przedmiotów warto¶ciowych lub niebezpiecznych ¶rodków przymusu bezpo¶redniego, o których mowa w pkt. 60 ppkt. 1-3 oraz 5-6 lub broni palnej, w przypadku gwa³townego, bezprawnego zamachu na konwojowane warto¶ci lub osoby je ochraniaj±ce.
59. Pracownik ochrony OWC mo¿e stosowaæ ¶rodki przymusu bezpo¶redniego
w przypadkach okre¶lonych w pkt. 54 ppkt 5 i pkt. 58 ppkt 2 wy³±cznie wobec osób uniemo¿liwiaj±cych wykonanie przez niego zadañ okre¶lonych w ustawie z dnia
22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia.
60. Šrodkami przymusu bezpo¶redniego s±:
1) si³a fizyczna w postaci chwytów obezw³adniaj±cych oraz podobnych technik obrony;
2) kajdanki;
3) pa³ki obronne wielofunkcyjne;
4) psy obronne;
5) paralizatory elektryczne;
6) broñ gazowa i rêczne miotacze gazu.
61. Pracownik ochrony OWC mo¿e stosowaæ ¶rodki przymusu bezpo¶redniego odpowiadaj±ce potrzebom wynikaj±cym z istniej±cej sytuacji i niezbêdne do osi±gniêcia podporz±dkowania siê wezwaniu do okre¶lonego zachowania.
62. Šrodków przymusu bezpo¶redniego, o których mowa w pkt 60 ppkt 3-6, nie stosuje siê wobec kobiet o widocznej ci±¿y, osób, których wygl±d wskazuje na wiek do 13 lat, osób w podesz³ym wieku oraz o widocznej niepe³nosprawno¶ci.
63. Szczegó³owe prawa pracowników ochrony oraz warunki i sposoby u¿ycia broni palnej,
a tak¿e zastosowania ¶rodków przymusu bezpo¶redniego przez pracowników ochrony – na podstawie art. 36-38 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia - okre¶la:
1) rozporz±dzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1998 r. w sprawie szczegó³owych warunków i sposobu postêpowania pracowników ochrony przy u¿yciu broni palnej (Dz. U. Nr 86, poz. 543);
2) rozporz±dzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 1998 r. w sprawie szczegó³owych warunków i sposobów u¿ycia przez pracowników ochrony ¶rodków przymusu bezpo¶redniego (Dz. U. Nr 89, poz. 563);
3) rozporz±dzenie Rady Ministrów z dnia 18 listopada 1998 r. w sprawie szczegó³owego trybu dzia³añ pracowników ochrony, podejmowanych wobec osób znajduj±cych siê
w granicach chronionych obiektów i obszarów (Dz. U. Nr 144, poz. 933).

Wyci±gi z wy¿ej wymienionych przepisów prawnych powinny znajdowaæ siê
w wartowni.

CZÊŠÆ II

TRYB WYKONYWANIA OCHRONY PRZEZ ODDZIA£Y WART CYWILNYCH
==================================================================

R o z d z i a ³ 1
ORGANIZACJA S£U¯BY OCHRONNEJ

64. S³u¿bê ochronn± pe³ni siê w celu zapewnienia nale¿ytej ochrony osób i mienia wojskowego oraz terenu jednostki wojskowej, obiektu lub urz±dzenia wojskowego. Organizuj±c s³u¿bê ochronn± nale¿y braæ pod uwagê jego rodzaj, wielko¶æ, po³o¿enie, infrastrukturê oraz miejsca lub rejony najbardziej nara¿one na penetracjê. Na tej podstawie ustala siê rodzaj i liczbê posterunków oraz patroli, a tak¿e ich rozmieszczenie
i sposób pe³nienia s³u¿by ochronnej.
65. Przy okre¶laniu sposobu pe³nienia s³u¿by ochronnej nale¿y przestrzegaæ nastêpuj±cych ustaleñ:
1) plany pe³nienia s³u¿by ochronnej OWC i pe³nienie s³u¿by ochronnej na posterunkach powinny byæ znane tylko osobom do tego upowa¿nionym;
2) dodatkowe zadania nale¿y okre¶laæ wartownikom bezpo¶rednio przed ich udaniem siê na posterunki lub patrole.
66. Rozmieszczenie posterunków oraz okre¶lenie tras patrolowania powinno zapewniæ skuteczn± ochronê terenów, obiektów lub urz±dzeñ wojskowych podlegaj±cych ochronie. W zale¿no¶ci od sytuacji i potrzeb ochrony, w OWC mo¿e byæ zarz±dzone przez komendanta lub dowódcê warty, na polecenie dowódcy lub oficera dy¿urnego jednostki wojskowej, wzmocnienie ochrony terenu, obiektu lub urz±dzenia wojskowego.
67. W okresie wzmocnienia ochrony prze³o¿eni wartowników obowi±zani s± wzmóc nadzór
i kontrolê s³u¿by na posterunkach oraz w czasie patrolowania. W okresie tym zwiêksza siê, na zarz±dzenie dowódcy jednostki wojskowej, liczbê posterunków i patroli ochronnych, przestrzegaj±c by dobowy wymiar czasu pracy przez wartowników nie przekracza³ 24 godzin, w okresie rozliczeniowym zgodnie z art. 135 - 137 Kodeksu pracy.
68. Rodzaj ubioru oraz wyposa¿enie OWC okre¶la komendant OWC w porozumieniu
z dowódc± jednostki wojskowej, zgodnie z zestawem nale¿no¶ci uzbrojenia
i wyposa¿enia dla dowódców wart i wartowników OWC, w zale¿no¶ci od kategorii ochranianego obiektu wojskowego oraz zgodnie z zestawem nale¿no¶ci umundurowania dla pracowników ochrony OWC okre¶lonych w za³±cznikach Nr 3 i 9 do regulaminu. Je¿eli wymaga tego dobro s³u¿by, wartowników mo¿na wyposa¿yæ w inne ¶rodki (kamizelki, latarki itp.), które pozwol± im lepiej wykonywaæ swoje obowi±zki.
69. Podczas po¿aru, zak³ócenia porz±dku na terenie chronionego obszaru lub obiektu,
a tak¿e w przypadku napadu na ochraniane obiekty lub w³amania do nich, w tym naruszenia systemu ochrony technicznej – dowódca warty postêpuje zgodnie z zasadami postêpowania w przypadku po¿aru w wartowni i rejonie posterunków oraz zasadami okre¶lonymi w instrukcji dowódcy warty, wyci±gu z planu ochrony i tabeli posterunków, a tak¿e wytycznymi komendanta.
70. Zasady wchodzenia na teren chronionych obiektów wojskowych, rodzaje stosowanych przepustek (kart dostêpu), w tym równie¿ przepustek materia³owych oraz tryb postêpowania osób wykonuj±cych czynno¶ci kontrolne w tych sprawach okre¶laj± odrêbne przepisy.
71. Po og³oszeniu mobilizacji lub wprowadzeniu stanu wojennego dotychczasow± ochronê terenów komórek i jednostek organizacyjnych, obiektów i urz±dzeñ wojskowych nadal sprawuj± oddzia³y wart cywilnych, je¿eli pracownikom OWC nadano stosowne przydzia³y mobilizacyjne.

R o z d z i a ³ 2
ZMIANA WARTY I WARTOWNIKÓW ODDZIA£ÓW WART CYWILNYCH

72. Zmianê wart przeprowadza siê w godzinach ustalonych przez dowódcê jednostki wojskowej, w której warta realizuje ochronê.
73. Zmiany wartowników na posterunkach dokonuje siê zgodnie z planem pe³nienia s³u¿by na posterunkach, co jedn±, dwie lub trzy godziny. Przy planowaniu s³u¿by nale¿y unikaæ wyznaczania wartowników do pe³nienia jej na tych samych posterunkach oraz
w tych samych godzinach, zw³aszcza od zmierzchu do ¶witu.
74. Komendanci poligonów wojskowych i obozów æwiczeñ, ze wzglêdu na du¿y obszar oraz rozmieszczenie posterunków, mog± ustaliæ czas zmiany wartowników na posterunkach
w sposób odmienny od zasad okre¶lonych w regulaminie.
75. W celu w³a¶ciwego przygotowania wartowników wchodz±cych w sk³ad warty przyjmuj±cej s³u¿bê ochronn±, komendant, jego zastêpca lub w szczególnych sytuacjach przyjmuj±cy s³u¿bê ochronn± dowódca warty przeprowadza z ca³ym sk³adem warty instrukta¿. Komendant lub jego zastêpca przeprowadza instrukta¿ w czasie pracy.
76. Miejsce i czas instrukta¿u okre¶la dowódca jednostki wojskowej, uwzglêdniaj±c przy tym przekazanie informacji o znakach rozpoznawczych. Czynno¶ci zwi±zane z instrukta¿em do pe³nienia s³u¿by ochronnej, szkoleniem i strzelaniem, a tak¿e dokonywaniem zmian na posterunkach wlicza siê do czasu pracy.
77. Do instrukta¿u wszyscy wartownicy wchodz±cy w sk³ad warty obejmuj±cej s³u¿bê ochronn± ustawiaj± siê z ustalonym wyposa¿eniem bez broni i amunicji,
w okre¶lonym szyku, w miejscu przeprowadzenia instrukta¿u.
78. Instrukta¿ warty polega na:
1) sprawdzeniu sk³adu osobowego;
2) sprawdzeniu wyposa¿enia indywidualnego oraz umundurowania;
3) skontrolowaniu znajomo¶ci podstawowych obowi±zków wartowników i przepisów reguluj±cych zasady pe³nienia s³u¿by ochronnej, w tym w szczególno¶ci zasad u¿ycia broni i ¶rodków przymusu bezpo¶redniego;
4) udzieleniu wskazówek i wyja¶nieñ wynikaj±cych z potrzeby s³u¿by ochronnej oraz przekazaniu wartownikom znaków rozpoznawczych.
79. Po instrukta¿u dowódca warty wprowadza wartê do wartowni i wraz ze swoj± wart± pobiera od dowódcy warty zdaj±cego broñ i amunicjê. Nastêpnie przyjmuje pozosta³± broñ i amunicjê oraz dokumentacjê.
80. Po wykonaniu czynno¶ci wymienionych w pkt. 79 dowódca warty obejmuj±cej s³u¿bê ochronn± wydaje wartownikom inne wyposa¿enie, które wartownicy powinni posiadaæ na posterunku. Po za³adowaniu amunicji do magazynków podaje komendê „Pierwsza zmiana - POD BROÑ”. Wartownicy pierwszej zmiany warty obejmuj±cej s³u¿bê ochronn± ustawiaj± siê przed wartowni±, w miejscu przeznaczonym do ³adowania broni, w szeregu, w kolejno¶ci numerów posterunków. Nastêpnie dowódca warty podaje komendê „Zmiana od prawego, pojedynczo, magazynkiem - £ADUJ”. Po do³±czeniu magazynka wartownicy samodzielnie bior± zabezpieczon± broñ w po³o¿enie okre¶lone
w tabeli posterunków.
81. Pierwsza zmiana warty obejmuj±cej s³u¿bê maszeruje na posterunki rzêdem za dowódc± warty. Dowódca warty zdaj±cej s³u¿bê ochronn± maszeruje z lewej strony dowódcy warty obejmuj±cej s³u¿bê ochronn±. Dowódca warty przyjmuj±cej przed wyj¶ciem z wartowni wyznacza wartownika do przyjêcia wyposa¿enia wartowni.
82. Nastêpne zmiany wartowników na posterunkach ruchomych oraz zmiany wartowników tej samej warty odbywaj± siê zgodnie z planem pe³nienia s³u¿by ochronnej na posterunkach, na polecenie dowódcy warty.
83. Po zbli¿eniu siê do posterunku, dowódca warty obejmuj±cej s³u¿bê ochronn± zatrzymuje zmianê. Wartownik, który ma obj±æ s³u¿bê ochronn±, na polecenie swojego dowódcy warty przyjmuje posterunek od wartownika zdaj±cego s³u¿bê ochronn±.
84. W trakcie samodzielnej zmiany na posterunku, wartownik obejmuj±cy s³u¿bê ochronn± podaje wartownikowi zdaj±cemu „Has³o”. Po us³yszeniu „Odzewu” przystêpuj± do przekazania posterunku.
85. Przekazanie posterunku polega na sprawdzeniu zamkniêæ, porównaniu plomb i pieczêci
z wzorami, sprawno¶ci urz±dzeñ sygnalizacyjnych i przeciwpo¿arowych, stanu ochranianego obiektu oraz na wymianie informacji o obiekcie.
86. W razie stwierdzenia ra¿±cych nieprawid³owo¶ci, a w szczególno¶ci uszkodzenia ogrodzenia, zamków, k³ódek, pieczêci i plomb, drzwi, okien, krat, niesprawno¶ci urz±dzeñ alarmowych, sygnalizacyjnych i ³±czno¶ci, fakt ten odnotowuje siê w ksi±¿ce meldunków OWC i natychmiast informuje siê prze³o¿onego. Gdy zmiana wartowników odbywa siê samodzielnie, wartownik nie obejmuje s³u¿by ochronnej na posterunku, lecz wzywa dowódcê warty, a w przypadku wart o jednym posterunku - wzywa oficera dy¿urnego jednostki wojskowej.
87. Po wystawieniu ostatniego wartownika pierwszej zmiany warty obejmuj±cej s³u¿bê ochronn±, dowódca warty zdaj±cej s³u¿bê prowadzi zmienionych wartowników przed wartowniê w celu roz³adowania broni. Dowódca warty obejmuj±cej s³u¿bê ochronn± maszeruje z lewej strony dowódcy warty zdaj±cej s³u¿bê ochronn±.
88. Roz³adowanie broni nastêpuje na komendê dowódcy warty „Zmiana od prawego pojedynczo - ROZ£ADUJ”. Wartownicy pod nadzorem dowódcy warty roz³adowuj± broñ, nastêpnie po wprowadzeniu ich do wartowni, czyszcz± j± i zdaj± do magazynu broni. Po wykonaniu tych czynno¶ci dowódca warty zezwala wartownikom opu¶ciæ wartowniê. Z chwil± opuszczenia wartowni koñcz± oni pe³nienie s³u¿by ochronnej.
89. Broñ ³aduje siê i roz³adowuje w postawie stoj±cej, tak¿e z wykorzystaniem stojaka, przy czym lufa powinna byæ skierowana w stronê tarczy z napisem „TU KIERUJ BROÑ”, pod k±tem 45-60 stopni lub pojemnika nape³nionego piaskiem.
90. £adowanie i roz³adowywanie broni nadzoruje bezpo¶rednio dowódca warty.
91. Po przekazaniu posterunków oraz wykonaniu czynno¶ci wymienionych w pkt. 88,
a tak¿e po przyjêciu dokumentów, broni, amunicji, kluczy (je¶li s± przechowywane)
oraz wyposa¿enia wartowni i wpisaniu przez dowódcê warty obejmuj±cej s³u¿bê ochronn± uwag o brakach i spostrze¿eniach stwierdzonych podczas zmiany wartowników - dowódcy obu wart podpisuj± zdanie i objêcie s³u¿by ochronnej w ksi±¿ce meldunków OWC, po czym sk³adaj± meldunek prze³o¿onemu o dokonaniu zmiany warty.

R o z d z i a ³ 3
URZ¡DZENIE WARTOWNI I POSTERUNKÓW ORAZ TOK S£U¯BY OCHRONNEJ
92. Pomieszczenia wartowni wyposa¿a siê w sprzêt i dokumentacjê zgodnie z wykazem stanowi±cym za³±cznik Nr 6 do regulaminu. Ponadto w wartowni, w miarê mo¿liwo¶ci, powinny znajdowaæ siê: pomieszczenie dla komendanta i jego zastêpcy, magazyn broni, pomieszczenie czyszczenia broni, podrêczny magazyn i sala wyk³adowa. Zasady zabezpieczenia pomieszczeñ wartowni okre¶laj± odrêbne przepisy2). Okna od strony ulicy lub drogi powinny byæ wyposa¿one w ¿aluzje lub mieæ matowe albo zamalowane szyby. Dla poprawy warunków obrony wartowni na wypadek czynnej napa¶ci na obiekt oraz
w celu zapewnienia warunków przeciwpo¿arowych, budynek z ty³u powinien posiadaæ zewnêtrzne drzwi awaryjne lub otwieran± do wewn±trz kratê w oknie. W drzwiach wej¶ciowych montuje siê okienko lub wizjer albo wideodomofon i jeden z zamków zamykany tylko od wewn±trz. W razie potrzeby wartê wyposa¿a siê w niezbêdne ¶rodki transportu.
93. Przy wartowni powinien byæ plac do zmiany i wywo³ania warty pod broñ oraz miejsce do ³adowania i roz³adowania broni - noc± o¶wietlone - wyposa¿one w tarczê zamocowan± na wysoko¶ci 2-3 m o wymiarach 50 x 50 cm z czarnym ko³em o ¶rednicy 25 cm i napisem pod nim „TU KIERUJ BROÑ” lub pojemnik z piaskiem. Usytuowanie tarczy
i pojemnika nie powinno stwarzaæ zagro¿enia dla osób postronnych, mog±cych znaleŒæ siê na linii przypadkowego strza³u. Przed nimi mog± byæ umieszczone stojaki s³u¿±ce do indywidualnego za³adowania i roz³adowania broni, umo¿liwiaj±ce skierowanie broni
w ich kierunku.
94. Magazyn podrêczny przeznaczony jest do przechowywania odzie¿y ochronnej i sprzêtu szkoleniowego.
95. W pomieszczeniu czyszczenia broni powinien byæ stó³ oraz niezbêdne ¶rodki do czyszczenia broni. Przy ma³ym stanie osobowym warty cywilnej miejsce do czyszczenia broni mo¿e znajdowaæ siê w izbie ogólnej.
96. Posterunkom zapewnia siê bezpo¶redni± ³±czno¶æ radiotelefoniczn± lub telefoniczn±
z wartowni±, a posterunki zewnêtrzne wyposa¿a siê dodatkowo w budki typu zamkniêtego lub grzybki wartownicze. Stosownie do potrzeb wyposa¿a siê je w sprzêt ga¶niczy, a w szczególno¶ci w ga¶nice, koce ga¶nicze i sprzêt saperski.
97. Przy obiektach sta³ych podej¶cia do posterunków i obwodnice powinny byæ o¶wietlone
w nocy tak, aby wartownik pe³ni±cy s³u¿bê widzia³ przedpole, a sam znajdowa³ siê
w cieniu.
98. Aby wzmocniæ ochronê i obronê obiektów buduje siê stanowiska ogniowe, szczeliny przeciwlotnicze, schrony i zapory in¿ynieryjne oraz wyposa¿a te obiekty
w systemy i urz±dzenia alarmowe.
99. W rejonie posterunku wartownikowi zapewnia siê pole obserwacji i ostrza³u. Do prowadzenia dogodnej obserwacji przedpola ochranianego terenu, obiektu lub urz±dzenia, mog± byæ wybudowane wie¿e wartownicze przystosowane do zamontowania na nich urz±dzeñ wspomagaj±cych obserwacjê, takich jak reflektory - szperacze, noktowizory i lornetki.
100. Wyposa¿enie wartowni i posterunków nale¿y do obowi±zków dowódcy jednostki wojskowej, któremu podlegaj± ochraniane obiekty.
101. Przebieg s³u¿by ochronnej reguluje dowódca warty w oparciu o wytyczne przekazane na odprawie (instrukta¿u), instrukcjê dowódcy warty, plan pe³nienia s³u¿by ochronnej oraz inne bie¿±ce polecenia prze³o¿onych.
102. Wartownicy w wartowni mog± czytaæ ksi±¿ki, pisaæ, ogl±daæ program telewizyjny, s³uchaæ radia, graæ w szachy, warcaby.
103. Warta wystêpuje pod broñ w sytuacjach zagro¿enia, a w szczególno¶ci podczas: napadu na wartownika lub osoby chronione, ataku terrorystycznego, wtargniêcia do obiektu osób postronnych oraz dokonywania w³amania.
104. Podczas po¿aru, naruszenia porz±dku na terenie chronionego obszaru lub obiektu oraz
w pobli¿u wartowni, a tak¿e w przypadku napadu na ochraniane obiekty lub w³amania siê do nich, dowódca warty postêpuje zgodnie z zasadami okre¶lonymi w instrukcji dowódcy warty, planie ochrony i tabeli posterunków.
105. W obiektach o du¿ej powierzchni oraz tam, gdzie system posterunków sta³ych nie jest skuteczny, s³u¿ba ochronna mo¿e byæ pe³niona systemem patrolowym.
106. Dowódca warty, na okres nie d³u¿szy ni¿ godzina, mo¿e doraŒnie wyznaczyæ wartownika ze zmiany przebywaj±cej w wartowni lub patrole w celu wzmocnienia ochrony obiektu.
107. Patrol wyznaczony ze sk³adu warty ma prawa i obowi±zki przys³uguj±ce wartownikom.
108. Sposób przekazywania magazynów, sk³adów, pomieszczeñ podlegaj±cych szczególnej ochronie - pod ochronê warty przez magazynierów - reguluje instrukcja o ochronie obiektów wojskowych, a uszczegó³awia plan ochrony, instrukcja dowódcy warty
i tabela posterunków.

R o z d z i a ³ 4
UZBROJENIE I WYPOSA¯ENIE ODDZIA£ÓW WART CYWILNYCH
ORAZ EWIDENCJA I PRZECHOWYWANIE BRONI I AMUNICJI
109. Wartownicy w czasie pe³nienia s³u¿by ochronnej na posterunkach, podczas patrolu lub konwoju musz± mieæ uzbrojenie i inne wyposa¿enie zgodne z „Zestawem nale¿no¶ci
i wyposa¿enia dla dowódców wart i wartowników wart cywilnych w zale¿no¶ci od kategorii ochranianego obiektu wojskowego” stanowi±cym za³±cznik Nr 9 do regulaminu. Uzbrojenie i wyposa¿enie dla dowódców wart i wartowników przydziela siê rozkazem dowódcy jednostki wojskowej, w której utworzono etatowy OWC. Odpowiadaj± oni za w³a¶ciwe ich utrzymanie i eksploatacjê w czasie pe³nienia s³u¿by ochronnej. W razie braku odpowiedniego rodzaju broni, dowódcy jednostek wojskowych wystêpuj± z wnioskiem o jej przydzia³ do organów zaopatruj±cych.
110. Ka¿dy oddzia³ wart cywilnych powinien posiadaæ broñ paln± i amunicjê na pe³ny stan pracowników ochrony zatrudnionych w jednostce wojskowej.
111. Broñ palna i amunicja oddzia³u wart cywilnych podlegaj± szczególnej ochronie
i rozliczeniu.
112. Za wyposa¿enie OWC w broñ paln± i amunicjê oraz sposób i miejsce jej przechowywania odpowiada dowódca oddzia³u gospodarczego, maj±cy na zaopatrzeniu OWC, a za sposób jej przechowywania odpowiada dowódca jednostki wojskowej, do której nale¿y ochraniany teren, obiekt lub urz±dzenie wojskowe. Za sprawno¶æ techniczn± broni palnej i amunicji oraz jej utrzymanie odpowiada komendant. Dokonywanie przegl±dów broni palnej i amunicji pod wzglêdem technicznym
i utrzymania, nale¿y do obowi±zków osób funkcyjnych oddzia³u gospodarczego oraz komisji wyznaczonych rozkazem dowódcy jednostki. Ewidencjê broni palnej i amunicji prowadzi siê wed³ug zasad okre¶lonych w przepisach w sprawie ewidencji sprzêtu uzbrojenia i amunicji.
113. Dowódcy wart i wartownicy wystêpuj± z broni± paln± i amunicj± oraz innymi ¶rodkami przymusu bezpo¶redniego wy³±cznie podczas pe³nienia s³u¿by ochronnej, konwoju oraz szkoleñ programowych i strzelañ.
114. Dowódca jednostki wojskowej, zatrudniaj±cy osoby do OWC przydziela broñ paln±
na podstawie „Legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni”. Legitymacje te wydaj± w³a¶ciwe organy Policji. Fakt przydzia³u broni palnej oraz miejsce i zasady jej przechowywania umieszcza siê w rozkazie dziennym dowódcy jednostki wojskowej. Amunicjê przydziela siê na wszystkie egzemplarze przydzielonej broni.
115. Dowódcy wart obejmuj±cych i wartownicy pobieraj± od dowódców wart zdaj±cych na czas pe³nienia s³u¿by ochronnej broñ paln± i amunicjê za pokwitowaniem
w „Ksi±¿ce ewidencji mienia s³u¿by uzbrojenia i elektroniki wydawanego
z pododdzia³u i przekazywanego do naprawy”, po okazaniu legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni. Po zakoñczeniu s³u¿by ochronnej na posterunkach broñ i amunicjê przekazuje siê do magazynu za pokwitowaniem przyjmuj±cego dowódcy warty.
116. Wartownicy przy pobieraniu i zdawaniu broni palnej ka¿dorazowo powinni sprawdziæ jej sprawno¶æ. O wszystkich uszkodzeniach broni palnej i amunicji nale¿y natychmiast powiadamiaæ prze³o¿onych.
117. Czyszczenie broni palnej w wartowni mo¿e odbywaæ siê za zgod± dowódcy warty bez jej ca³kowitego rozk³adania. Wszelkie naprawy broni palnej mog± byæ dokonywane tylko w warsztatach rusznikarskich.
118. Broñ paln± wartowników nale¿y przechowywaæ w sposób nastêpuj±cy:
1) broñ wartowników, którzy nie pe³ni± s³u¿by, powinna znajdowaæ siê w wartowni
w oddzielnym, w³a¶ciwie zabezpieczonym i oplombowanym magazynie broni
w odpowiednio przygotowanych szafach lub na stojakach;
2) broñ wartowników przebywaj±cych w wartowni musi byæ roz³adowana
i zabezpieczona oraz umieszczona w stojakach lub metalowych szafach w izbie ogólnej wartowni; ³adownicê z za³adowanym magazynkiem przechowuje siê obok broni; w przypadku, gdy w pomieszczeniu tym wykonywane s± prace remontowe lub instalacyjne ³adownice z za³adowanymi magazynkami wartownicy nosz± przypiête do pasów.
119. W wartowni musi byæ jeden komplet amunicji na ka¿dy egzemplarz danego rodzaju uzbrojenia przydzielonego OWC. Powinien on pozwoliæ na jednokrotne za³adowanie magazynka karabinka lub pistoletu maszynowego, albo dwóch magazynków pistoletu.
120. Dowódca warty wydaje ka¿demu wartownikowi, za pokwitowaniem w ksi±¿ce ewidencji mienia s³u¿by uzbrojenia i elektroniki wydawanego z pododdzia³u
i przekazywanego do naprawy, broñ i komplet amunicji przed objêciem s³u¿by ochronnej i odbiera j± po zakoñczeniu s³u¿by ochronnej. Pozosta³± amunicjê przechowuje siê w skrzyni metalowej lub sejfie w paletach, w magazynie broni znajduj±cym siê w wartowni lub w pomieszczeniu dowódcy warty i wydaje dla warty przyjmuj±cej s³u¿bê ochronn±.
121. Amunicjê u¿ywan± przez wartowników do pe³nienia s³u¿by ochronnej wymienia siê co pó³ roku.

R o z d z i a ³ 5
DOKUMENTACJA S£U¯BY OCHRONNEJ
122. W zakresie s³u¿by ochronnej OWC powinien posiadaæ i prowadziæ dokumentacjê, okre¶lon± w za³±czniku Nr 6 do regulaminu, a ponadto:
1) ksi±¿kê ewidencji mienia s³u¿by uzbrojenia wed³ug numerów – wzór MON
Uzbr. Zp/6;
2) ksi±¿kê ewidencji mienia s³u¿by uzbrojenia i elektroniki wydanego z pododdzia³u
i przekazanego do naprawy – wzór MON Ekspl. 49;
3) plan pe³nienia s³u¿by ochronnej OWC, okre¶lony w za³±czniku Nr 7 do regulaminu;
4) plan pe³nienia s³u¿by na posterunkach, okre¶lony w za³±czniku Nr 4 do regulaminu;
5) tabelê posterunków, okre¶lon± w za³±czniku Nr 5 do regulaminu.

CZÊŠÆ III

SZKOLENIE WARTOWNIKÓW ===================================================================

ZASADY ORGANIZACJI SZKOLENIA WARTOWNIKÓW

123. W celu sta³ego podnoszenia swoich kwalifikacji s³u¿bowych wartownicy powinni szkoliæ siê 8 godzin w ci±gu kwarta³u, w dniach i godzinach ustalonych przez dowódcê jednostki wojskowej tak, aby szkoleniem objêty zosta³ ca³y stan osobowy OWC. Czas szkolenia wlicza siê do czasu pracy pracownika ochrony.
124. Nowo zatrudnionych wartowników, przed ich przyst±pieniem do wykonywania zadañ ochronnych w jednostce wojskowej, nale¿y przeszkoliæ z budowy i zasad pos³ugiwania siê broni± paln± oraz nale¿y przeprowadziæ z nimi strzelania z broni palnej, bêd±cej na wyposa¿eniu OWC.
125. Szkolenie, o którym mowa w pkt. 123 powinno obejmowaæ:
1) wybrane elementy prawne ochrony osób i mienia;
2) wybrane elementy profilaktyki przestêpczo¶ci zorganizowanej;
3) zasady pe³nienia s³u¿by ochronnej, w tym zachowanie siê wartowników w czasie napadu na posterunek lub ochraniany obiekt;
4) wyszkolenie strzeleckie, w tym szkolenie z zasad bezpieczeñstwa dotycz±cych broni palnej i amunicji;
5) samoobronê, w tym z wykorzystaniem ¶rodków przymusu bezpo¶redniego;
6) wybrane problemy psychologiczno-zawodowych kryteriów dzia³alno¶ci ochronnej osób i mienia;
7) szkolenie przeciwpo¿arowe;
8) powszechn± ochronê przeciwlotnicz±;
9) szkolenie sanitarne;
10) szkolenie BHP.
126. Tematykê szkoleniow± ustala na ka¿dy kwarta³, w porozumieniu z dowódcami wart, komendant OWC, a zatwierdza dowódca jednostki wojskowej. W czasie praktycznego szkolenia nale¿y wyrabiaæ u wartowników nawyki skrytego poruszania siê na posterunkach (w cieniu) w porze nocnej, wykorzystuj±c do tego obiekty
i ukszta³towanie terenu.
127. W czwartym kwartale przeprowadza siê sprawdzian z umiejêtno¶ci praktycznych
i wiedzy teoretycznej. Jego wyniki odnotowuje siê w dziennikach lekcyjnych.
W przypadku nie zaliczenia sprawdzianu w pierwszym terminie wyznacza siê termin dodatkowy. Je¿eli wartownik nie zaliczy³ sprawdzianu w ¿adnym terminie, decyzjê
o jego dalszym wykonywaniu obowi±zków zgodnie z podpisan± umow± podejmuje pracodawca.
128. Szkolenie wartowników prowadzi, z zastrze¿eniem pkt. 35 pkt 5 i pkt. 133, komendant OWC lub inne osoby legitymuj±ce siê odpowiednim przygotowaniem merytorycznym
i metodycznym, wyznaczone - na wniosek komendanta - przez dowódcê jednostki wojskowej. Do realizacji procesu szkolenia nale¿y anga¿owaæ równie¿ przedstawicieli s³u¿by wojskowego wymiaru sprawiedliwo¶ci lub obs³ugi prawnej oraz ¯andarmerii Wojskowej.
129. Komendanci i ich zastêpcy szkol± siê na okresowych kursach organizowanych - co najmniej raz na dwa lata - przez dowództwa rodzajów si³ zbrojnych oraz Dowództwo Garnizonu Warszawa i Komendê G³ówn± ¯andarmerii Wojskowej. Szkolenia kursowe mo¿na ³±czyæ, je¶li wyst±pi taka potrzeba.
130. W jednostkach wojskowych, w których ze wzglêdu na ma³e sk³ady osobowe OWC (do 20 wartowników), nie mo¿na organizowaæ szkolenia w grupach wiêkszych ni¿ 7 osób, szkolenie prowadziæ w formie samokszta³cenia pod nadzorem komendantów albo dowódców wart.
131. Dowódcy jednostek wojskowych zatrudniaj±cy pracowników ochrony egzekwuj± od komendantów ochrony nale¿yte materia³owe zabezpieczenie szkolenia i odpowiednie przygotowanie siê do nich wyk³adowców lub instruktorów.

CZÊŠÆ IV
PROGRAM STRZELAÑ Z BRONI STRZELECKIEJ ODDZIA£ÓW WART CYWILNYCH

R o z d z i a ³ 1
WSKAZÓWKI ORGANIZACYJNO-METODYCZNE

132. Przestrzeganie niniejszego programu strzelañ z etatowej broni strzeleckiej, zwanego dalej „programem strzelañ”, umo¿liwia w³a¶ciw± organizacjê i prowadzenie strzelañ
z broni strzeleckiej do ró¿nych celów. Zawiera on strzelania przygotowawcze do pe³nienia s³u¿by ochronnej, zwane dalej „strzelaniami”.
133. Strzelania z pracownikami ochrony OWC nale¿y prowadziæ wy³±cznie pod bezpo¶rednim kierownictwem komendanta OWC lub ¿o³nierza zawodowego odpowiedzialnego za bezpieczeñstwo na strzelnicy.
134. W³a¶ciw± realizacjê postanowieñ programu strzelañ umo¿liwia:
1) umiejêtno¶æ pos³ugiwania siê uzbrojeniem oraz znajomo¶æ teorii i zasad strzelania;
2) prawid³owa organizacja zajêæ ze szkolenia strzeleckiego;
3) systematyczne prowadzenie szkoleñ;
4) utrzymywanie w sta³ej sprawno¶ci technicznej uzbrojenia;
5) efektywne wykorzystanie bazy szkoleniowej;
6) utrzymanie wysokiego poziomu wiedzy szkoleniowej.
135. Kontrola strzelañ mo¿e obejmowaæ tylko te strzelania, które zosta³y zrealizowane
w toku szkolenia

SKARGA DO PIP
 

W jaki sposób należy zgłosić do Państwowej Inspekcji Pracy skargę na naruszanie praw pracowniczych? 

Skargi dotyczące naruszania praw pracowniczych mogą być zgłaszane do Państwowej Inspekcji Pracy pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokołu.
Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2007r. Nr 89, poz. 589) inspektor pracy jest zobowiązany do nieujawniania informacji, że kontrola przeprowadzana jest w następstwie skargi, chyba że zgłaszający skargę wyrazi na to pisemną zgodę.
W przypadku zastrzeżeń co do postępowania inspektora pracy, można złożyć skargę do okręgowego inspektora pracy właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy.

Przycisk Facebook "Lubię to"
 
Reklama
 
 
Użycie broni palnej
 

Przez użycie broni palnej rozumie się oddanie strzału w kierunku osoby w celu jej obezwładnienia.
Pracownik ochrony zgodnie z §2 rozporządzenia przed użyciem broni palnej jest obowiązany:
•po okrzyku ,,Pracownik ochrony” wezwać osobę do zachowania zgodnego z prawem , a w szczególności do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narzędzia, odstąpienia od bezprawnych działań lub użycia przemocy,
•w razie niepodporządkowania się wezwaniom określonym powyżej, zagrozić użyciem broni palnej, okrzykiem ,,Stój bo strzelam”,
•oddać strzał ostrzegawczy w górę, jeżeli nie zagraża to życiu lub zdrowiu pracownika ochrony lub innej osoby, a czynności wcześniej opisane okażą się bezskuteczne.
W przypadku gdy wszelka zwłoka groziłaby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia pracownika ochrony lub innej osoby, nie jest on zobowiązany ani do zagrożenia użyciem broni palnej, ani też do oddania strzału ostrzegawczego.

 

=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=