CELOWANIE


Celowanie w strzelaniu bojowym – polega na możliwie szybkim ustawieniu broni w kierunku celu:

 

  • celowanie z użyciem przyrządów celowniczych, czyli muszki i celownika. Dominującym okiem należy patrzeć na muszkę celem prawidłowego zgrania ze szczerbinką, z uwzględnieniem odchylenia pionowego,
  • celowanie “po zamku” lub “po lufie” stosuje się generalnie na krótkim dystansie /5-10 m// Polega na szybkim kontrolowaniu wzrokiem prawidłowego skierowania broni na cel, ale bez użycia przyrządów celowniczych,
  • celowanie intuicyjne stosuje się generalnie na dystansie bezpośrednim /do 5 m/. Celujący nie patrzy na broń, a wyłącznie na cel. Skierowanie broni jest regulowane wyłącznie pamięcią mięśniową. Skuteczność zależy od odległości, stopnia wytrenowania strzelca. Odmianą jest tzw. strzelanie z biodra. Polega na oddaniu strzału natychmiast po wyjęciu broni z kabury i skierowaniu jej na cel.

Największy wpływ na celność strzelania ma strzelający. Błędy popełnione przy oddawaniu strzału decydują o wyniku strzelania. Na celne oddanie strzału składa się wiele czynników, jak postawa, złożenie się do strzału, wycelowanie, oddech, ściąganie języka spustowego.

Wzrok. Celowanie, jak wiadomo, stawia wysokie wymagania w stosunku do wzroku, ponieważ dokładność celowania zależy od ostrości widzenia.

Oddychanie. Jest silnie związane nie tylko z oddaniem każdego strzału oddzielnie, lecz z przebiegiem strzelania w ogóle. W czasie celowania oddychać nie wolno, ponieważ związane jest ono z rytmiczną pracą klatki piersiowej, barków, brzucha, co zakłóca możliwość oddania celnego strzału. Każdy człowiek może bez wielkiego trudu zatrzymać oddech na 12-15 sekund. Czas ten jest wystarczający do oddania strzału. Doświadczeni strzelcy zwykle przed oddaniem strzału robią głęboki wdech, potem spokojny wydech i na wydechu stopniowo wstrzymują oddychanie, skupiając uwagę na celowniku oraz płynnym ściągnięciu spustu.

Ściąganie spustu. Na celność strzelania oprócz dokładności celowania wielki wpływ wywiera poprawne ściąganie spustu. Strzelec powinien umieć ściągać spust bez szczególnego wysiłku i nie namyślając się nad tym, jak ma to wykonać. Aby celnie strzelać należy ściągnąć spust płynnie i stopniowo, wstrzymując oddech i doprowadzić ściąganie spustu, aż do oddania strzału bez specjalnego nacisku na język spustowy.

W różnych rodzajach broni spotkać można różne przyrządy celownicze :

 

  • otwarte
  • dioptryczne
  • optyczne

otwarte

dioptryczne

optyczne

Prawidłowe naprowadzenie muszki i szczerbinki na cel

SKARGA DO PIP
 

W jaki sposób należy zgłosić do Państwowej Inspekcji Pracy skargę na naruszanie praw pracowniczych? 

Skargi dotyczące naruszania praw pracowniczych mogą być zgłaszane do Państwowej Inspekcji Pracy pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokołu.
Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2007r. Nr 89, poz. 589) inspektor pracy jest zobowiązany do nieujawniania informacji, że kontrola przeprowadzana jest w następstwie skargi, chyba że zgłaszający skargę wyrazi na to pisemną zgodę.
W przypadku zastrzeżeń co do postępowania inspektora pracy, można złożyć skargę do okręgowego inspektora pracy właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy.

Przycisk Facebook "Lubię to"
 
Reklama
 
 
Użycie broni palnej
 

Przez użycie broni palnej rozumie się oddanie strzału w kierunku osoby w celu jej obezwładnienia.
Pracownik ochrony zgodnie z §2 rozporządzenia przed użyciem broni palnej jest obowiązany:
•po okrzyku ,,Pracownik ochrony” wezwać osobę do zachowania zgodnego z prawem , a w szczególności do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narzędzia, odstąpienia od bezprawnych działań lub użycia przemocy,
•w razie niepodporządkowania się wezwaniom określonym powyżej, zagrozić użyciem broni palnej, okrzykiem ,,Stój bo strzelam”,
•oddać strzał ostrzegawczy w górę, jeżeli nie zagraża to życiu lub zdrowiu pracownika ochrony lub innej osoby, a czynności wcześniej opisane okażą się bezskuteczne.
W przypadku gdy wszelka zwłoka groziłaby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia pracownika ochrony lub innej osoby, nie jest on zobowiązany ani do zagrożenia użyciem broni palnej, ani też do oddania strzału ostrzegawczego.

 

=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=