PRZESTĘPSTWO
 

 

Czyn zabroniony pod groźbą kary przez ustawę w czasie jego popełnienia; przestępstwa dzielimy na:

  • a/ zbrodnie
  • b/ występki

ad a/ zbrodnią jest czyn:

  • zabroniony
  • zagrożony karą pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3 albo karą surowszą

ad b/ występkiem jest czyn:

  • zabroniony
  • zagrożony: grzywną powyżej 30 stawek dziennych
  • karą ograniczenia wolności
  • karą pozbawienia wolności /od miesiąca do lat 3/

Ze względu na formę winy:

  • Umyślne
  • Nieumyślne

Ze względu na formę czynu:

Ze względu na formę czynu wyróżniamy przestępstwa z działania i przestępstwa z zaniechania:

  • z działania - to np. przestępstwo zgwałcenia /art. 197 KK/
  • z zaniechania - to np. nieudzielenie pomocy /art. 162 KK/

Ze względu na skutek:

  • materialne tzw. skutkowe - np. uszkodzenie rzeczy /art. 288 KK/, pożar /art. 163 KK/, pozbawienie człowieka wolności /189 KK/.
  • formalne tzw. bezskutkowe - np. nakłanianie do uprawiania nierządu /art. 204 KK/, fałszywe zeznania /art. 233 KK/ , nieudzielenie pomocy /art. 162 KK/.

FORMY POPEŁNIENIA PRZESTĘPSTW:

FORMY ZJAWISKOWE:

  • Sprawstwo - /art. 18 § 1KK/ odpowiada za nie ten, kto wykonuje czyn sam.
  • Współsprawstwo - /art. 18 § 1 KK/ polega na wykonaniu przestępstwa wspólnie z inną osobą /osobami/; działanie dwóch lub więcej osób objęte jest ich porozumieniem.
  • Sprawstwo kierownicze - /art. 18 § 1 KK/ odpowiada za nie ten, kto kieruje wykonaniem czynu zabronionego przez inną osobę lub wykorzystując uzależnienie od siebie, poleca wykonanie takiego czynu.
  • Podżeganie - /art. 18 § 2 KK/ to nakłanianie innej osoby do popełnienia czynu zabronionego.
  • Pomocnictwo - /art. 18 § 3 KK/ polega na ułatwianiu innej osobie popełnienia czynu zabronionego.

FORMY STADIALNE:

  1. Zamiar - (nie jest karalny) jest nastawieniem psychicznym człowieka, nie jest czynem, a więc nie stanowi przestępstwa.
  2. Usiłowanie - ( art. 13 § 1 KK)
    • Nieudolne - brak przedmiotu albo środka nadającego się do popełnienia przestępstwa.
    • Udolne - w danych warunkach mogło dojść do popełnienia przestępstwa, lecz przestępstwo nie zaistniało /np. złapanie na gorącym uczynku, spłoszenie/.
    Usiłowanie zawsze jest karalne; w przypadku usiłowania nieudolnego Sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od wymierzenia kary. Nie podlega karze za usiłowanie, kto dobrowolnie odstąpił od dokonania lub zapobiegł skutkowi stanowiącego znamiona czynu zabronionego.
  3. Przygotowanie - /art.16 § 1 KK/
    • Osobowe - wejście w porozumienie z inną osobą w celu popełnienia czynu zabronionego.
    • Rzeczowe - zbieranie informacji, sporządzenie planu działania, przysposobienie środków mających na celu popełnienie przestępstwa.

      Przygotowanie jest karalne tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Nie podlega karze za przygotowanie, kto dobrowolnie odstąpił w szczególności zniszczył przygotowane środki lub zapobiegł skorzystaniu z nich w przyszłości.

 

SKARGA DO PIP
 

W jaki sposób należy zgłosić do Państwowej Inspekcji Pracy skargę na naruszanie praw pracowniczych? 

Skargi dotyczące naruszania praw pracowniczych mogą być zgłaszane do Państwowej Inspekcji Pracy pisemnie, telegraficznie lub za pomocą dalekopisu, telefaksu, poczty elektronicznej, a także ustnie do protokołu.
Zgodnie z art. 44 ust. 3 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2007r. Nr 89, poz. 589) inspektor pracy jest zobowiązany do nieujawniania informacji, że kontrola przeprowadzana jest w następstwie skargi, chyba że zgłaszający skargę wyrazi na to pisemną zgodę.
W przypadku zastrzeżeń co do postępowania inspektora pracy, można złożyć skargę do okręgowego inspektora pracy właściwego ze względu na siedzibę pracodawcy.

Przycisk Facebook "Lubię to"
 
Reklama
 
 
Użycie broni palnej
 

Przez użycie broni palnej rozumie się oddanie strzału w kierunku osoby w celu jej obezwładnienia.
Pracownik ochrony zgodnie z §2 rozporządzenia przed użyciem broni palnej jest obowiązany:
•po okrzyku ,,Pracownik ochrony” wezwać osobę do zachowania zgodnego z prawem , a w szczególności do natychmiastowego porzucenia broni lub niebezpiecznego narzędzia, odstąpienia od bezprawnych działań lub użycia przemocy,
•w razie niepodporządkowania się wezwaniom określonym powyżej, zagrozić użyciem broni palnej, okrzykiem ,,Stój bo strzelam”,
•oddać strzał ostrzegawczy w górę, jeżeli nie zagraża to życiu lub zdrowiu pracownika ochrony lub innej osoby, a czynności wcześniej opisane okażą się bezskuteczne.
W przypadku gdy wszelka zwłoka groziłaby bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życia lub zdrowia pracownika ochrony lub innej osoby, nie jest on zobowiązany ani do zagrożenia użyciem broni palnej, ani też do oddania strzału ostrzegawczego.

 

=> Chcesz darmową stronę ? Kliknij tutaj! <=